şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: güleryüzlü)
  • çanakkale'nin biga ilçesine bağlı bir köy.
  • mersin'in anamur ilçesine bağlı bir köy. ilçeye 7 km. uzaklıktadır.
  • (sıfat) her zaman gülümseyen, mütebessim.
  • diyarbakır'ın kulp ilçesine bağlı bir köy.
  • muslumanlıkta birine gulumsemek sevap olarak adlandırılıyor. cunku birine gulumsediginde onun kendini daha iyi hissetmesine yol acıyorsun. peygamber der ki selam verenin selamını almamak olmaz.

    ben yapı itibariyle guleç bir insanım. dogam bu. annanem hep bebekken agladıgımdan cok gulen bir cocuk oldugumu soyler. icimden gulmek geliyor.
    hic unutmam ilkokudayım. bakkala gittim. yan apartmanda oturdugunu bildigim benim yaslarımda, 7-8 yasında bir kızla karsılastım. kıza gulumsedim. kız bana "tanısıyor muyuz?" diye sordu, "hayır, sadece yan apartmandasın sanırım" dedim, kız da "hep tanımadıgın insanlara gulumser misin sen?" diyip beni bozdu o velet halinde. kafamdan asagı kaynar sular bosaldı abidin.
    herkes sevmez gulec insanları. kimi samimi bulmaz, kimi kıskanır, kimi somurtuk bir mizactadır ve hosuna gitmez.
    oysa ben yolda yururken bana gulumseyen bir cocuk gordugumde, ne bilim alısveris yaparken kasiyer bana gulumsediginde, asansore bindigimde komsum tebessum ettiginde o kadar mutlu hissediyorum ki.
    gulumseyen insanları cok seviyorum sahsen.
    zaten hayat zor, sıkıntılı, daha neseli suratlarımızla birbirimizin hayatını guzellestirsek ne guzel olmaz mı?
  • asık suratlı hayatın bahçesinde yaşayan insanlara ilk etapta garip gelen, iletişim ve etkileşimin ardından herhangi bir sebep olmaksızın sırf içtenliği, samimiyeti karşıdaki insana yansıtabilmek, kendilerine değer verildiğini görsel olarak ifade edebilmek için kişinin mizacının da bir getirisi olan mütebessim olma durumu.
    güleç olmak güzeldir, insanların suratında pas gibi duran asıklığı, asabiyeti hafifçe siler atar.