şükela:  tümü | bugün
  • son 10 yıl içinde sosyal medyanın etkisiyle fark edilebilecek durum.

    herhangi bir platformda sayfayı scroll ederken karşımıza anlık komik videolar fotoğraflar çıkıyor ve biz de bunlara gülüyoruz. sorun bunu sürekli, neredeyse her dakika birkaç kereden fazla yapmamız. gülünen şeyin içeriği ne olursa olsun, fast-food ya da atıştırmalık bir krakermişçesine tüketip gelişine scrollu basıyoruz ve gülünmeyi bekleyen bir diğer içeriğe geçiyoruz. çok gülmek madem faydalı, neden herkes mutsuz, neden antidepresan kullanımı (özellikle sosyal medyayı bu kadar çok kullanan gençlerde) artıyor?

    şimdi 30-40 sene önceden birkaç kesit izleyelim ve insanların neye hangi sıklıkla ve ne kadar güldüğüne bakalım:

    *https://youtu.be/i8gzlpqgssq?t=55s
    *https://youtu.be/4vuw6tq0218

    ve günümüz:

    *https://www.youtube.com/watch?v=ylmgucnecdo
    *https://youtu.be/gvg3h6sz20i?t=34s
    *https://youtu.be/ke9ed0lc3s8

    bakın en basit şeylere de gülünebilir. sorun gerçekten basit ve komik içeriklere çok maruz kalınması. metin ve zeki üstadların hitap ettiği insanlar o tiyatroyu izlediklerinde evlerinde espirileri tekrar tekrar birbirlerine anlatmışlardır. 70'lerin başında ingiltere'de televizyonu olan her aile monty python's flying circus için hafta sonunu beklemiştir. şimdi en kaliteli saydığımız skeç showlarda bile canlı seyirciyi güldüremiyoruz, üstüne gülme efekti kaydediyoruz.

    "cem yılmaz da bozdu yea"

    cem yılmaz bozmadı, sen onu çok izledin arkadaşım. her twitter'ı açışında bir sürü gösterisinin retweetini izledin. internetin olmadığı dönem göklere çıkardığımız yetenekleri şimdi ayaklar altına alıyoruz. neden? çünkü çok fazla görüyoruz.