şükela:  tümü | bugün
  • zaten turkiye ile ilgili cok uzun suredir haber okumuyorum, arada eksi sozluk'te gorduklerim haric. bir aydir dunya ile ilgili de haber okumuyorum . haber okumak kisiyi bilgili ya da entelektuel yapmiyor, sadece bos bir eglence. sicarken falan arada belki bakarim ny times'a o kadar. biktim.

    yapan cok tanidigim, ya da saygi duydugum insan var. herkese de oneriyorum.
  • bir yerde okumuştum, kitle iletişim araçlarının insanların mutsuzluğuna şöyle bir kötü etkisi var. eskiden sadece lokal haberleri bilirken şimdi dünyanın diğer ülkelerindeki acıları, kötülükleri, savaşları da bilmek zorunda kalıyoruz ve bunlar bizim mutsuzluğumuzu katlıyorlar. yani elalemin derdi bizi ellibin kat geriyor.

    zaman da öyle bir zaman ki, ne kadar kulağını da tıkasan o haber illa bir yerden giriyor beyne. ben de uyguluyorum bu diyeti uzun zamandır fakat sözlüğün gündem kısmına bakmak, her şeyi sıfırlıyor.

    twitter hesabımı tamamen kapatarak bu diyeti büyük ölçüde uyguladım devamlı bir haber, dezenformasyon bombardımanı vardı orada, kurtuldum. facebook'a da haftada bir bakıp kaçıyorum. evde tv zaten yok. zaman zaman bir şey izleyeceksem açıp netten bakıyorum. kafayı kuma gömmekse gömüyorum evet. bunca yıl gündemi takip ettim diye pullarım parıldamadı, madalya da takmadılar sorumlu vatandaşım diye.

    özellikle 1 kasım 2015'ten sonra hiçbir şeyin yüzüne bakmıyorum.

    ignorance is bliss