şükela:  tümü | bugün
  • anadolu'da nesli süren insanlarla karşılaşıldığında tanık olunan, insana dair inancı ve sevgiyi pekiştiren anlar.

    2010 yılında yozgat sorgun'da gecenin bir yarısı evinden gelip dükkanını açan lastik tamircisi yaşatmıştır bu ânı. kaza sonrası gümleyen lastiği onarıp üzerine bir de balans yapmış; ne kadar vereceğim usta, dediğimde 10 tl yeter demiştir. gece, evinden kalk gel, lastiği yap, balans çek; 10 tl iste. az değil mi, diye şaşkınlıkla sorduğumda, normal abi, demesi, benim 20 tl verip, eline sağlık demem. işte o anlardır bu anlar.
  • az önce bornova trafiğinde bu duyguyu yaşadım ve buna inancımı yeniledim. hızla gelen araçların varlığını görüp, bir köpeği son anda çarpmak üzere olan araçtan kurtaran birini gördüm. köpeğe yaklaşıp bir şeyler söyledi, sevdi bir de üstüne. yüzümde gülümseme oldu akşam akşam. iyi insanlara ne kadar çok ihtiyacımız var!
  • kimse iyi değilse kimse kötü de olamaz.
  • dağ başında donmakta olan köpekleri 7 km sırtlarında taşıyarak kurtaran bursalı dağcıların haberini gördüğüm an. kendilerine selam ederim.

    https://twitter.com/…lugu/status/689179782492348416
  • yolda arabanın yol vermesi.

    ya ben böyle anlarda çok mutlu oluyorum. valla ilerde arabam olursa ben de yayaya yol vereceğim. herkes versin lan.

    evet istanbul'da yaşıyorum.
  • otobüste bian gülümsediğim teyzenin inince "ne tarafa gitceksin? bizi almaya araba gelecek, seni de götürelim." dediği an. böbrekle işi olacağını hiç sanmam.
  • (bkz: kedi/@patlak fermuar) özellikle de (bkz: #58305164)
  • hayal kırıklıklarının başlangıcı olurlar.