şükela:  tümü | bugün soru sor
  • olunmedigine dair en guclu kanit sayilan hede..
    digeri icin;
    (bkz: hapsirmak)
  • temelde besin olmaktan kaçmak ve besine ulaşmak; yan daldan da üremeyi kolaylaştırmak için varolduğu varsayılandır.
  • potansiyel enerjinin kinetik enerjiye dönüşümü.
  • anne karninda bir bebek icin; anne tarafindan sanki basinc altinda kalmis bir parmagin icinde atan damari hissetmek gibi. ya da kiyiya vuran dalganin en minimal duzeyde anne karnina icten ice carpmasi hissi.

    (bkz: ben bugun bunu gordum)
  • evrenle iletişime geçmektir.
  • kendiden kaçmak için sürekli hareket halinde , içini gözlemlemeye vakit ayırmadan pervasızca kendini kaybederek ve kendini bir kenara koyup da dur durak demeden hareket ediyor gibi görünmesine rağmen insan aslında içinde kendi oluşunun olduğu yerde kalakalıyordur. ne vakit ki bedenini durdurup da içine yaklaştığınızda en düşük seviyedeki ruh hallerinin duygudurumlarının aslında içinde olduğunu, bedeninin en yavaş ettiği hareket zamanlarında tutunduğunu ancak bundanhep uzak kalmaya çalıştığını farkedersiniz.

    halbukisi bilinçsiz hareket eden insanın aksine hehangi bir düşünceyi hafifletmek veya bir duyguyu değiştirmek için gösterdiği sözel, fiziksel veya ruhsal çaba ile hareket ettikçe insan mekanını değil, aslında kendini değiştiriyor olur
  • her varlığın hareket etme arzusu vardır.

    mesela yeterince iyi dinleyebilirseniz etrafınızda hareketsiz duran her eşyanın hal diliyle size "ne olur beni hareket ettir" diye yalvardığını duyabilirsiniz.

    (bkz: delirmeden önceki son sözler)
  • sorunlarla baş etme yöntemim.

    sabahları güneşle uyanırım, yıl içinde değişir uyanma zamanım; ama ölçütüm güneştir. uyanmamla beraber de koşturmam başlar.

    hayatım hareket halinde geçti, geçiyor. çocukluğumdan beri hareketli biriyim. misal telefonla konuşurken oturamam, evin ya da ofisin içinde aşağı yukarı yürürüm. sürekli gezelerim, sabit durunca mutsuz olurum. ben kendimi hareket etmek için zorlamıyorum, aksine durdurmak için efor sarf etmem gerekiyor. bugün çok net olarak fark ettim ki beni spora iten asıl şey de aksini yapamamam. bir şekilde bir engel çıkıp da spor yapamadığımda psikolojik dengemi kuramıyorum. bu demek değil ki bir anda depresyona giriyorum. ama spor yaptığım günlerde stresim bariz şekilde azalıyor, daha olumlu ve iş yapma/iletişim kapasitesi yüksek biri oluyorum. haliyle benim için fiziksel olduğu kadar, ruhsal bir ihtiyaç haline de geldi spor yapmak. bazen koşarken ya da bisiklete binerken ben gidiyorum sıkıntılar arkamda kalıyor gibi hissederim. aklımda beni bunaltan bir şey varsa onu aşmayı/kabullenmeyi ya da çözmeyi de hareket halindeyken başarmışımdır.

    yine bugün düşündüm de keşke fiziksel olarak daha güçlü ve dayanıklı olsaydım. keşke her gün on saat dursuz duraksız koşabilseydim.