şükela:  tümü | bugün
  • cümlelerin şiirsel bir üslupla el ele vererek harfleri tanımladığı, harflerle anlatıcıyı hemhâl ederek anlamlandırdığı bir güzel senem gezeroğlu kitabı.

    itiraf etmeliyim ki şiirden pek hoşlanmam, bunca yıllık okurluğuma rağmen kendisiyle yakın bir bağ kuramamışımdır; keza manzum metinlerden de uzak dururum, özellikle de duygusal ağırlıklılarsa tahammül edemem, mesafemi korumaya çalışırım. bu kitaba ilk başladığımda o yüzden önce bir eyvah dedim, ağır bir romantizmle muhatap olacağım sandım, lakin cümlelerin genelinin fani aşk yerine baki ve ilahi olana itibar ettiğini görünce okumaya gönül rahatlığı ile devam ettim.

    kitabı okurken, şu cümlenin kenarına "ıda'yı hatırladım." notunu düşmüşüm:

    "her gün binlerce maskesi düşen dünyanın, her geçen gün gitgide değeri düşen aşkın üstüne düşmemek gerektiğini düşünmekte."

    (bkz: #66443759)