şükela:  tümü | bugün
  • denizli'den bir psikiyatri uzmanı.

    2012 sonlarına doğruydu sanırım. bir aile dostumuzun önerisi ile tanıştık. bir çok aile ona danışıyormuş. benim de sorunlarım var gibiydi ama sorunum ne bilemiyordum. hiç bir şeyden tat alamıyordum. depresyon desen, depresyon değil diyorlar. ilaç tedavisi önermiyorlar çünkü depresyonda değilim. karışık bir durum.

    herneyse 200 tl ödeyerek ilk seansa gittik. ilk seans süper geçti. dedim bu adam anladı beni. anlattım uzun uzun notlar aldı. önerilerde bulundu. ikinci seansa aileni de getir dedi. ikinci seans 150 tl oluyormuş. ayağımız alışınca indirim oluyormuş. tamam dedim. ikinci seans 2 hafta sonra. o 2 haftada ben artık iyice yorulmuştum ruhen. çünkü bazı sorunlarım 2-3 yıldır devam ediyordu ve nasıl oldu bilmiyorum. babamı karşıma aldım. baba dedim ben artık işe gelmeyeceğim. zaten bu zamana kadar kör topal geldim. ama bundan sonra yok bil beni işte. çok üzüldü haliyle. bunu psikiyatristle olan 2. görüşmede dile getirdim. çünkü bir şey saklamamak lazım değil mi?

    ama nasıl rahatlamıştım bir anda üstümden yük kalkmıştı. sonuca çok yaklaştığımı hissediyordum.

    ama anlattığımdan sonra adam beni azarladı. ne demek dedi işe gitmemek. "aileni görmüyor musun? ben diğer entel dantel meslektaşlarım gibi kalbinin sesini dinle demeyeceğim sana. istemiyorsan benim kurallarım ile devam etmeyeceksen 3. seansa gelmeyebilirsin." not: evet diğer meslektaşlarını kötüleyerek ve entel dantel diyerek

    ben şok oldum. her ne olursa olsun, yanlış yapıyor olsam bile bana gelmeme ihtimalini sunması çok yanlış geldi. kırıldım. hakikaten yardım isteyen birisi olmak ne kadar zormuş. içimde kopan fırtınaların yüzde birini anlayamamış adam. umuyorum bir tek bana yanlış yapmıştır.

    3. seansa gitmedim tabii ki. verdiğimiz 350 tl ne mi oldu? bize girdi. ona giren çıkan ne? nasılsa gelenin ardı arkası kesilmiyor. bir yerde dürüstmüş gibi bir algı olabilir. hani sonuçta bana yardımcı olamayacağını anladığı an, seansları kendi kesmiş gibi görünüyor. ama kazın ayağı bana göre öyle değil. böyle bile olacak olsa, güzel kardeşim bak durum bu, şöyle şöyle yapmaz isen, ben sana yardımcı olamam dese anlar belki bir şeyler denerdim.

    80lerden kalma ebeveyn gibi davrandı bana. üzücü.
  • (bkz: hoi)

    olmamış