şükela:  tümü | bugün
  • cem yılmaz diyor ya sülalede kim hasta olsa refakatçi hep aynı kişidir o doğuştan refakatçidir diye, işte o kişi benim.

    bundan dolayı çok farklı hastanelerde en uzunu kesintisiz 35 gün olmak üzere uzun süreler refakatçi olarak kaldım.

    bu refakat işlemlerinin hemen hepsinde en az bir bazen 2 ya da 3 tane aşık olunacak güzellikte kendim gibi refakatçi olan kıza denk geldim.
    günlük hayatta çok zor beğenen biri olarak kolay kolay kız beğenmem. üniversitede bizim bölümde beğendiğim hiç yok, fakültede 1 tane eh işte diyebileceğim biri, tüm kampüste ise bunların dışın da 2-3 kişi anca var. hal böyle iken nasıl oluyor da kısa ya da uzun süreli yatışlarda her zaman bu güzellikte birine denk geliyorum bilmiyorum.

    hastanede kalıp hastayla gerçekten uğraşanlar bilir. çoğu zaman hastayı düşünmek ve onunla ilgilenmekten kendi görünüşünüze dikkat edemezsiniz. bu kızlar da öyle. makyaj yok. saç dağınık. askılı body buruşuk. ama bu halleriyle bile o kadar duru o kadar masum bir güzellikleri var ki hayran oluyorsunuz. üstelik bu kızlar, belki de sizin onu gördüğünüz saatte, sivil hayatta dışarıda olamayacak birer köylü kızı. ya da şehirde olmasına rağmen sıkı aile baskısı yüzünden o şekilde ( ev kıyafetiyle) görmenizin mümkün olamayacağı bir ahu. gelgelelim hastanızı gerçekten seven ve merhamet sahibi biriyseniz ve hastalarınız da bende olduğu gibi her zaman durumları kritik, yüksek ateş ve şiddetli ağrı çeken kişilerse yukarda bahsettiğim aşık olunacak bu kızlarla ilgilenmeye hiç vaktiniz olmuyor. hemşire çağırmak için çıktığınız koridorda ya da hasta bezi almak için indiğiniz kantinde göz göze gelip geçiyorsunuz öylece.

    kolunda serumla uykuya dalmaya çalışan hastamı izleyerek geçirdiğim bu hastane gecesinde bunu da paylaşayım istedim.

    sağlık çok güzel şey.