şükela:  tümü | bugün
  • insanın ortaokul-lise sıralarında yaparken dünyanın en önemli, en doğru, en anlamlı işini yapıyormuş gibi hissettiği, üzerinden seneler geçince de "amma salakmışım" diyerek hatırladığı olaylar bütünü.

    örneğin ben ilk aşık olduğumda "sanki dünya beni üzerinde tutmak istemiyordu" veya "sanki birlikte olsak yalnızlığımı anlayabileceksin" gibi satırlarının altını çizerek cezmi ersöz kitapları okurdum...
  • ayak bileğimden daha büyük gümüş halka küpeyi tek olarak iki sene takmam, kol bileğime garip renkli fularlar dolamam ve son olarak evi terketmece sonra iki dakka sonra geri donmeceler.
  • sevdiği kıza şaka olsun diye çelme takmak, kızın yere düşüş anının saniye saniye hafızalara yer etmesi.
  • siyah ojeyi tırnaklarımın tamamına değil ortasına incecik kedi gözü gibi çizgi şeklinde sürmem.
  • azılı bir çelik dinleyicisiydim. ben yeterince utanıyorum zaten, lütfen siz de bilmezden gelin.
  • bir dönem ergen olmak, utanılası anıların en büyüğüdür.
  • (bkz: tv'de buz pateni izleyip masturbasyon yapmak)

    ben degil canim, bir arkadas.
  • soğuk bir kış günü dışarı çıkacakken duş alayım dedim ama hava çok soğuk olduğu için kafamı yıkamama kararı aldım. malum tonla jöle sürdüğümüz dönemler annemin tüm ısrarlarına rağmen saçım bozulmasın diye bere takmazdım. girdim duşa vücudumu köpürtüyorum tam malum bölgeyi köpürtürken çüküme dokununca bir anda reaksiyona girdim ve kendimi fap fap fap sesleri eşliğinde asılırken buldum. her şey çok ani gelişti ve olan oldu. neyse köpürtüp durulandım tam çıkacakken "demi nnaptım lan ben" diyerek düşünürken nasıl bir mallık ettiğimi anladım. evet az önce cünüp olmuştum ve gusül almam gerekiyordu ama ben kafamı yıkamayacaktım. bir süre ulan nasıl yapsak ki diye düşündüm ve önce aman koy götüne gitsin diyerek çıkma kararı aldım ama düşününce bütün gün cünüp dolaşırsam içim rahat etmez diyerek acaba ağıza buruna alıp tüm vücudumu yıkasam kafamı da mesh etsem olur mu ki diye götümden element uydurdum tabi vücutta toplu iğne başı kadar bile kuru yer kalmayacak ayrıntısı bu çözümün de olmayacağını kabul ettirdi bana.

    hay allah beni kahretsin diyerek kafamı da yıkayarak gusul aldım ve bir ton jöleyi de sürüp çıktım. üst geçitten yürürken öyle bir esti ki kulağım filan ağrıdı. tabi allah cezamı vermişti. eve geldim ateşler içinde yanmaya başladım. bir güzel kapmıştım şifayı. yaşadığım bu ibretlik olayı stv'ye yollasam beşinci boyutta eller günahkar diye bir bölümde işlerlerdi. ergenlik işte.
  • 4 dayim vardi, hepsini ayri ayri cok severdim..4ünün de ölüm haberini telefonda aldik..

    bir dayim vardi ki, onu hepsinden cok severdim..o bamba$kaydi..bizim aile zaten ye$ilcam filmlerinden firlami$casina bir hayat ya$adigi icin, onun da ona yaki$irir dram dolu bir hayati vardi, ba$ka bir hikayenin konusu..

    en son gördügümde dayimi, dizinden kesilen bacagi cürümeye ba$lami$ti, ayak bileginden kesilen digerinde de gangren ilerliyordu..kanser ama henüz morfine ihtiyaci olmayan bir tanidik her gün ona kendi morfin ignelerini getiriyordu..yetmiyordu..hicbir $ey acisini dindirmiyordu..

    bi de yengem var benim, en kötü insanin bile bir yerlerinde gizli sakli bir iyilik olduguna inanirim..bu kadinda henüz bulamadim..yok..

    dayimi en son gördügüm yaz, ben 15 ya$inda en triplisinden bir ergen, annem babam ikisi de i$siz o dönemler, fakirligin dibine vurmu$uz da i$te yine gitmi$iz bi $ekil türkiye'ye, belki de annem karde$ini bir daha göremeyecegini bildigi icin..neyse yengem de orda, hepimiz ordayiz, dayimin yanindayiz..

    nasil oldu hatirlamiyorum, yengemin ali$veri$i geldi, beni de sürükledi pe$inden..ve pe$inden derken, evet pe$inden..o on adim önden yürüyor, ben hizina yeti$emiyorum bile, tin tin tin arkasindayim..

    emir eri bitutam..

    magaza magaza dola$iyoruz, bütün po$etler bana yikiliyor...girdik yine bi yere "ayyy bak bitutam bu sana cok yaki$ir, alsana!" dedi..öyle sikindirik bi bluz i$te..hani cok begenmi$ olsam dahi alabilecek param yok..annemden istememin imkani yok..bakmadim bile..hmm fena degil dedim astim yerine..nasil icimi acitti o ergen halimle, nasil o ergen gururuma dokundu anlatamam..

    o gelmemi$ ki demek tekrar dayimin yanina, ben evde bagira cagira, küfür ede ede aglayabilmi$im..

    annemin yaninda, dayimin yaninda, hasta dayimin, gangren dayimin, agrilari olan dayimin yaninda ben ergen triplerinde "beni ezdi, bana alamayacagimi bile bile tuttu o bluzu gösterdi, bile bile yapti" diye zirliyorum..ayip? evet..ergenlik bile bahane olamaz bu ayiba..$imariklik..

    dayim beni teselli etti! o morfinin bile dindiremedigi acilarini unutup beni teselli etti "kizim, bitutam'im aglama, bir gün gelecek o seni pe$inden yürüyecek, bir gün gelecek o senin yaninda ezilecek, hic aglama bitutamim, gözünden süzülen ya$lara degmez, aglama"..

    ben hala "ama dayi" diye ba$layan cümleler kuruyorum..

    dayimi son görü$ümdü..

    neredeyse 20 sene olacak, hala icimde acisi..hala yüzüm kizarir hatirladikca..

    benim kaprislerim yüzümden dayima dair en son anim bu..

    yengem? hala ondan güclü, ondan zengin, onun kadar kötü degilim..ama ondan daha hizli yürüyebiliyorum artik..
  • bi keresinde 15 yaşındayken, annem eve gelen misafir çocuğa yemek yedirmişti kendi elleriyle..acayip uyuz olmuştum.