şükela:  tümü | bugün
  • yaşımı bile bilmediğim bir zamanda mahallede evlerinin önünde arkadaşımla oynadığım oyunlar
  • iki yaşıma ait bir çok anı var gözümüm önünde. onlardan biri şöyleydi:
    köydeyiz o zamanlar. dedemler filan, kalabalık bir ortamdı... teyzelerim henüz bekarlar. ben genellikle pantolonumun fermuarı açıl geziyorum. 2 yaşında çocuk nasıl çeksin ki fermuarı? zaten sık sık araya sıkışıyordu. neyse... fermuarımı açık gören akrabalar da dükkan açık esprisi yaparlardı sürekli. bir gün dayılarımdan ya da teyzelerimden birinin öğrettiği cevabı, kalabalık bir ortamda söylemiştim. olay şöyle gelişmişti:
    dedem: şahane serseri dükkanın açık kalmış.
    (gülüşmeler)
    ben: merak etme dede, sahibi içinde.
    (kısa süreli bir şok ve yarılırcasına gülmeler...)
  • babamın dükkanının kepenki üstüme düşmüştü 20 25 sene önce falan