şükela:  tümü | bugün
  • herhangi bir bireyin, işin, eylemin bir zaman sonra unutulması, kendisinden bahsedilirken "ya neydi acaba, du' bakalım, hımm" şeklinde tepkiler verilmesidir
  • ben mevzu bahis isem aradan uzun bir sürenin geçmesine gerek yok hatırlanmamak için. benimle birini tanıştırırken adımı hatırlamazlar genelde, ben söylerim; heh işte o deyip kapatırlar konuyu... ya da adımı karıştırırlar zaman zaman; işte bu da ahmet derler ki benim adım ahmet değildir örneğin, ahmet ofisteki diğer adamdır.

    sessizliğime bağlıyorum bu durumu ve insanların beyinlerinde 1 kb'lık bir yer bile tutmadığımı farkediyorum zaman zaman.

    kadim dostları tenzih ediyorum.
  • beş dakikalığına ya da bir sezonluğuna meşhur olmuşların da derdi olabilir.
  • nedense bazı insanları çok üzüyor, alınıyorlar.
    ben hiç takılmam bu konuya, kendimi tanıtır devam ederim.

    bugün başıma gelen olayı anlatayım.
    akşama kadar yol gitmiş çalışmışım ve dönüş yolundayım.
    bir numara aradı, isim falan yok.
    açtım alo dedim ve bir kadın sesi.
    -neden bana engel attın?
    +ne engeli?
    -basit bir soru sordum, neden engel attın?
    +engel? müsait olunca arayayım mı seni?
    kapattım, iki dakika sonra aklıma geldi, kimdi bu acaba dedim.
    tekrar aradım.
    +senin ismin neydi?
    -haa?
    +adını hatırlayamıyorum adın neydi?
    -ben vıdıvıdı
    +haa tamam, müsait olunca ararım.
    yine kapattım.

    eve vardığımda aradım açmadı, yazdım "aramağğhh" falan dedi.
    direkt "ok" yazdım.

    insanların bu "ben değerliyim" düşüncesi çok garip, değilsin işte, değilsiniz.

    her zaman söylüyorum, kimse değerli değil, ben dahil.
  • acı verici.
  • hiç bir zaman unutmamak unutamamak