şükela:  tümü | bugün
  • geçmişten bugüne anı olarak kalmış cümle.

    uyan-dın, annen var-dı. elini tutup yürü-dün.
    koş-tun, gül-dün, ağla-dın.
    öfkelen-din.
    kork-tun.
    öğren-din.
    çalış-tın, günlerce çalış-tın, yorul-dun.
    dinlen-din, uyu-dun, acık-tın.
    -
    aşık ol-dun.
    -
    değiş-tin.
    dönüş-tün.
    büyü-dün.
    -
    özle-din, çok özle-din.
    -
    ağla-dın.
    öfkelen-din.
    karar-dın.
    -
    değiş-tin.
    geliş-tin.
    esne-din.
    anla-dın:
    -unut-tun-
    -hatırla-dın-
    *
    her şey geçti, gitti. -di’li geçmişler kaldı zihninde. çoğunu unuttun gitti. en güzelleri ve en acıları kaldı. en mutlu görüntüler dün gibi yakın, en güzel kokular taze, en samimi dokunuşlar az önceymiş gibi sıcak.

    her şey geçer, gider. ben, sen, o anı olur. yeni dediğin, eskiye en son eklenendir. eskimeyen tek şey anılardır ve onları kimse alamaz.