şükela:  tümü | bugün
  • o kadar caktirmiyor ki, aleni tacizlere gectiginde bile, derinlerde bir yerlere islemis bir kabullenmislikle karsisinda pozisyon aliyoruz: "buyur hayat, seninim..."
  • ya da o kadar çaktırıyor ki biz artık yalama olmuşuz. bırakın sürtmeyi aleni içimize soktuğunda bile ''hayat işte, acısıyla tatlısıyla yaşıyoruz heh heh'' deyip arkamıza bile bakmıyoruz.

    buyur hayat. hep senindim, hala seninim ve ilelebet senin olacağım... ey hayat senden intikam almak mı? yok canım... sıra sana gelene kadar...
  • (bkz: el insaf)

    ne çaktırmaması.
    alenen sürttü işte.