şükela:  tümü | bugün
  • levent kirca'nın skeçlerinde sıkça kullandığı söz öbeği.
  • tum turk halkinin standart sikayeti
  • "geli$mi$ ulke" olmanin ilk ko$ullarindan biri... en azindan avrupadan oyle gorunmekte.
    (bkz: kalkinma)
  • (20'li yaşlarından beri fırınlarda çalışmış, evlenip kısa süre sonra boşanmış yani tam bir gurbetçi olan abinin cümleleriyle)

    "ben gençken, bir yevmiyeye 2 kere karıya gidiyorduk, şimdi 2 yevmiyeye bir karıya gidemiyoruz."
  • örneklemek gerekirse :
    önceden , günde 10 saat iş yapıp toplamda 100 birim mal alınabilirken ,
    sonradan , günde 10 saat aynı işi yapıp toplamda 80 * birim mal alabilmektir.
  • somutlaştırmak gerekirse:

    markete gidersin, 3-5 şey alırsın. kasada senden ablamız 100 tl ister. sen de, 100 liralık ne aldık ki amına koyayım dersin.

    işte budur.
  • ağır vergiler, peşkeş özelleştirmeler,
    yanlış tarım, hayvancılık, balıkçılık, turizm, maden ve enerji politikaları,
    içe içe geçmiş iş adamı politikacı ilişkilerinden doğan haksız kazanç ve gelir dağılımındakı adaletsizlik ile
    iyice bel büken, yaşam standartlarını yükseltmeyi bırak korumayı bile güçleştiren çok acı gerçek...

    en temel ihtiyaçlar bile ateş pahası...
    gıda, kira, ulaşım, eğitim, sağlık.

    önce karnın doyacak diyerekten birkaç güncel örnek;
    istanbul kadıköy den mahalle fırını ve marketi fiyatları.

    kadıköy çarşıdan alırsan meyve ve ete biraz daha fazla yazmak gerekir,

    1 kilo domates 3 lira,
    1 kilo kavun 2 lira,
    350gr ramazan pidesi 2 lira
    ortalama siyah zeytin kilosu 17 lira
    sıradan taze kaşar kilosu 25 lira ve
    dana bonfile kilosu 45 lira..
  • insanların, çoğunlukla tekil yaşamaları, çocuk yapmamaları ya da bir çocuk yapıp bırakmaları, evleniyorlarsa büyük oranda boşanacak olmalarıyla alakalı olarak, tek kişi alınan maaşla tek kişi zar zor geçinmekten kaynaklı "ölüyoruz" noktasına getirmeyen hadise. ya da dayanışarak hallediyoruz. o ona ısmarlıyor, o ona ısmarlıyor... falanlar, filanlar. en azından benim çevremdeki şu anki format bu.

    şayet bir ailenin bakımını üstlenmek zorunda falan olsa idik, muhtemelen markete gidip sadece zeytin ve ekmek alacak idik; ki muhtemelen bunu yapan insanlar var.

    tek kişilik dondurulmuş gıdalar dahil mutfak alışverişi (sigarasız), orta-alt sınıf bir markette 80-90 tl tutuyor. ve et denen saçmalığı zaten yemiyorum. ambalajını beğendiğim için aldığım şeyler de var. pahalı bulduğum için almadıklarım da var. ve bence bu hayat pahalı.
  • herhangi bir ülke veya bölgede enflasyonun büyüme oranından devamlı olarak fazla olmasından dolayı oluşan durum.yani gelişmiş ülkeler pahalı değildir adamların parası sizinkinden kıymetlidir hepsi o.
  • hayat degil pahali olan, cunku cok ucuza gidiyor olen herkes.
    ama pahali olan ne cozemiyorum, nedir sorun?
    50 liralik otobus biletleri ne zaman 100 lira oldu? ne zaman?
    yani istanbul`da 3 haneli bedel karsiligi kiralik ev olmamasi (hatta zindan bulunamamasi), satilik evlerin 6-7 haneli dolarlar ile ifade edilmesi en kotu evin 2+1 ve 450bin try olmasi, ondan sonra "3500 try ile istanbul`da yasanir mi? yasanir". yasanir. yasanir.
    haftasonu matinelerde 4-5 liraydi, ilk gittigim sinema 2001 de filan idi galiba, hatirlamiyorum ne odedigimi ama, az once cinemaximum dan bilet bakim 23.5 try diyor. sesli guldum.
    su 1 try. su.
    ulasimi soylemiyorum.
    erik ya, kiraz filan hani, ilk ciktiginda kilo 100 try ye satildigini gordum yahu!

    daha cok sey var, temel ihtiyac, ya da hobi vb her seyi herkes biliyor da, s*keni severler meselesi sanirim.

    buldukca kiyaslamalarla yazacagim buraya ne ne kadar artmis.