şükela:  tümü | bugün
  • birçok insanın içinde bulunduğu durum.

    sınanmak, kul olmak, bir sonraki nesil için çalışmak gibi ulvi fikirler bile mantıklı bir neden olarak görünmez bu insanlara.

    beyinde bir kablo kopmuş gibi yaşarlar. kimisi bu kısır döngüye dayanamaz intihar eder, kimisi depresif takılmaktan içini çürütür, kimisi hayatını bir takım insanlara yada fikirlere adamaya çalışır (düşe kalka). diğer yandan hayat devam etmektedir. felsefe ekmek vermez, su vermez. hayatta kalma içgüdüsü vardır. mecburen hayata katılırlar. klasik ergen tripleri değildir bu his. hayatta ne zaman bir durgunluk yaşasa bu fikir hücum eder beynine. hayatın olağan akışında zaman zaman unutur bunu. basit bir tartışmada aniden geliverir. bebeğini kucağına aldığında unutur bunu. sonra yine aklına gelir. bu şekilde nereye kadar diye sorar kendine? heralde hayatta kalma içgüdüsünü ne zaman yenerse oraya kadar. belki de ecel gelene kadar.. o zamana kadar sevmediği insanlarla ve nefret ettiği bir ortamda yapılan bir partiye katılan insan gibi ortama katılmaya, insanlarla kaynaşmaya çalışmaya, durumdan zevk almaya çalışarak vakit öldürecektir.

    bu durumu kime anlatsa anlamsız bir düşünce olarak görülecektir. allah bize bu hayatı verdiği için ne kadar şükretsek azdır diyeni de olacaktır, hayat herşeye rağmen güzeldir dostum diyeni de olacaktır.