şükela:  tümü | bugün
  • kelime yetmezliği çektiğimiz karanlığın içersindeyiz. ne kadar umudumuz kaldıysa içimizde o kadar hayattayız. hep düştük ama hiç ölmedik. hayata ve karanlığa karşı kafamızın dikine doğru ilerliyoruz. siyah beyaz bir fotoğrafın yıkılmış hayallerimi sardığını hissediyorum.

    yalnızlığa müebbet olduğumuz gecelerde son kalan sigaramı yakmaya çalışıyorum ki ufakta olsa ışık olsun gecemde. özleminle geçen her salise astı beni sensizliğe... bu gece azrail adam asmaca oynuyor hayat benim sıram ne zaman gelecek.