şükela:  tümü | bugün
  • kurtuluşu pek mümkün görünmeyen döngü.. sanki doğuştan hayat standardımız, mutluluk oranımız belli gibi. sonra bir alışma süreci var, bazen kendini mutlu sandığın ama hayatının doğal akışını hep farkında olduğun. çevremde de herkesin bir seviyesi var, standartlaşmış. bugün hayatıma baktığımda kronikleşmiş bir döngü var, mutsuzluk ve huzursuzluk yaşam biçimim, birçok kişinin de farklı sebeplerle öyle aslında. mutlu olduğumuz anlar da oluyor ama sanki bir güç hep diyor ki 'başa döneceksin, tam da o harabe anlara', işte bu kırılamıyor. bazı görünmez camlar mı desem yoksa gerçekten kader mi desem bilemiyorum, sıkışıp kalmışız.