şükela:  tümü | bugün
  • unutmak için neler yapıyor insan.
    gidip aşık oluyorsun mesela her şey bambaşka görünsün diye gözüne; köşedeki bakkalı bile seviyorsun,
    kitap okumanın faydalarına odaklanıyorsun; üst üste sıralayıp karşıdan bakıyorsun marifetine,
    hevesler büyütüyorsun hiç durmadan:
    ev değiştiriyorsun yok yere,
    iyi müzikler dinliyor, konserlere abanıyorsun,
    etkileyici filmler seyredip kendinden uzaklaşıyorsun.

    ama sonra,

    esnaf lokantaları, meyhaneler kapanınca birer birer, martılar denizlerden apartman çatılarına çekilince, ayyaşların bile sesi kesilince geceden; karanlığın zembereği kırılıyor. elinde anahtar, bir kapının önünde beklerken içine bir şey saplanmış halde buluyorsun kendini. canın yanıyor, kan kaybediyorsun. unutulmuş, eski bir bilgiyi hatırlıyorsun yeniden, kahroluyorsun: hayat çok zor, öyle böyle değil ama çok.
  • en acı gerçektir.
  • (bkz: #36000633)
  • çok garip. sen insan olarak doğ, insanım de, bu sıfatla yaşa, bu sıfatla yaşamayı matah say, layık görmediklerini hayvanlıkla yaftala, yaşarken sadece tüket, ama bulabildiğin her şeyi tüket; havayı, suyu, güneşi, toprağı, yeşili, nefesi, çocukluğu, masumiyeti, saflığı, hayatı, anıları, güzelliği, sevgiyi, zamanı..., tüm bunları tüketerek çoğal ve büyü, sonra da "hayat zor" de. umarım ekranın diğer tarafında oturup biz insanları izleyen birileri yoktur, çünkü hayat onlar için zor asıl.
  • nedense hep, kişinin kendisi hariç böyle değildir bu durum. başka insanların hayatı hep kolay... nedense!

    bi saniye yaa, hayat zor da ne?
    kime göre, neye göre?

    sen zor dersen zordur, kolay dersen de kolay. niteleyen sen, zor olduğunu söyleyen de sen. e kolay de, kolay olsun o zaman.

    diyemiyor musun? bak işte o zaman senin hayatın gerçekten çok zor bence!

    sahi, hayat ne?
  • hayatın zorluk, kolaylık, iyilik kötülük barındırdığını düşünürsek anlamsız tanımlama. senin zor dediğin veya başkasının güzel dediği zaten hayatın kendisi. senin karşılaştığın şeylerin adı "zorluk", zor olan hayat değil yani.

    aynı şey insanlık için de geçerli. iyi, kötü, zalim, sadık, yavşak diye de tanımlanamaz insanoğlu, insan zaten bunlardan oluyor.
  • "istekler sınırsız, kaynaklar sınırlı" olduğu için zor geliyor, sakin olup düşünmek gerek, uğrunda ağladığımız bir çok şeye ihtiyacımız yok aslında...
  • (bkz: bu da geçer ya hu)
    herşey gelip geçici keder,mutluluk,aşk, acı, zorluk, kolaylık...
  • ayaklarınız yere basıp bu gerçeği anladığınızda, genellikle geride kalan zamanı iyi geçirmediğiniz için hayıflanır, "ah tekrar dünyaya gelsem" dersiniz. ama iş işten geçmiştir, artık siz de aklı bir karış havada olanlara nasihat verenler kervanına katılmışsınızdır. geçmiş ola :)
  • video oyunu gibi aslında hayat. her seviye atladıkça çıkan zorluklar da büyümekte. en sıkıntılı olan da final boss'un kendimiz olması. öyle ya da böyle bitecek.