şükela:  tümü | bugün
  • kafamın içinde dolanan yüz binlerce sesin gecenin bu anlarında buluştuğu ortak nokta.

    biraz hüzünlüyüm aslında ve kızgınım ona. herşey bu denli karmaşık olmak zorunda mıydı? doğru ne yanlış ne derken zorlu bir hakikat arayışı içinde, evrende bir kum tanesi kadar bile yer kaplamayan bedenimin içine hapsolmuş zihnime nasıl unutturabilirim koca koca soruları?

    bazılarının doğruları bazılarının yanlışıyken, ancak lütfedersen öğrenebileceğimiz çözülemez sırrını paylaştığın kimse var mıydı? vardan da öte bir var var mıydı?

    değerli sandığımız anlarımızın yok hükmünde olduğunu bilip sırıtırken sana da güvenerek hata mı ediyorum?

    kabul edilen bir görüş bile yeni bir keşif ve deneysel yollarla çürütülebilirken, bu nereye kadar böyle ?

    söyleyeyim. insanlık var olduğundan bu yana 100 yıllık yaşantımız, gördüklerimiz ve bildiklerimiz hakikatin tozu bile değil. ve böyle gitti, bitti.
  • aslında insanlık var olduğundan bu yana olan yaşantımız bütün insanlık tarihinin çok büyük bir bölümü. çünkü bilim/bilgi kümülatif artan bir şey.
    ben öldükten sonra ne olacağı da her ne kadar düşündürse de çok büyük bir depresyon yaratmıyor bende.

    ayrıca felsefi açıdan da yanlış olduğunu düşünüyorum, çünkü hakikaten her şey değerli bu hayatta bence.