şükela:  tümü | bugün
  • küçükken ananemin köyde hayvanları vardı. ali baba'nın çiftliği misali bir hayat. muazzamdı. ne ararsan var sabah eşekten düşer akşam tavuğun peşine düşerdim. bir de sevgilim vardı kremalı. kremalı adından da belli olduğu üzere açık kahverenkli üzerinde yer yer kremalar olan bir dana. ailesiyle birlikte ananemlerde yaşıyorlar. dana ile çok iyi anlaşıyoruz annesinden süt alıyoruz. her gün kremalı'mı ben besliyorum. bir gün babamın halası köye geldi bizim yanımıza. ben tam da danamı görmeye gideceğim sırada bize seslendi. ben de biraz sevimliyim o zamanlar. bana takılmak için ananeme hitap ederek kurban bayramı geliyor bana satar mısın dedi o inekleri. o ineklerle kastettiği benim kremalı' m ve ailesiydi. beynimde şimşekler çaktı. gözlerim doldu biliyorum bayramda ne yapıldığını onları öldüreceklerdi. ananem bana bakıyor ama cevap veremiyordu. o sıra bağırdım hayır onlar benim vermeyeceğim diye. hala bana döndü cebinden normal zamanda tav olabileceğim bir kaç tane şekeri çıkarıp uzattı. al bunlar senin olsun inekleri bana ver dedi. bu nasıl bir takas ben keriz miyim. artık sinirden ağlamaya başladım. çocukluk ya çizgi filmlerde uçurumdan düşerler ama asla ölmezler. taş atsam herhal ölmez diye düşünüp yerde ki koca taşı aldığım gibi ona doğru fırlattım. evet gidip tam da kafasına isabet etti. hala geri geri yere düştü. ordan ananem koştu geldi. bana da kızamadı ben korktum ama ineklerimi korumam gerek diye koşarak ahıra gittim. sonra ailem geldi beni aldı. uzunca bir süre köye gidemedim. götürmediler. sonra kremalı'mı hiç görmedim. ya sattılar ya da ailesini yedik. bunu hiç bilemedim. özlüyorum o danamı çok güzeldi. hala beni her yeni ortamda tanıtmak için bu hikâyemizi anlatır. kadın olgun birisi çocukluğuma verip beni hala sevebiliyor. ben de onu severim de yaniiiı bazenleri hani aklıma gelince danamla fotoğraflarımıza bakınca bi içim gıcıklanıyor ona karşı.