şükela   tümü | bugün
  • bir türlü ısınamadığım, yaklaşamadığım canlılardır. evine kendisini eğlendirmesi (!) için alınan civcivi ezer, alır yere atar; günlerce istediği köpek alındığında dediğini yapmazsa kafasına vurur; annesi azcık okşadı diye kıskanıp tavşanın kulağını keser. hayır, böyle insanlar içi masumiyetle dolu, bildiğimiz çocuklardan değiller. yok arkadaş, ben kabullenemiyorum.
  • bir kaç sene önce ters çevrilince top şeklini alan kirpiyi top gibi oynayıp tekmelediği için benden bir ters ve bir düz tokat yiyen çocuğun içinde bulunduğu gruptur. daha sonra babası evimin kapısına geldiğinde babasının da yumruklarımdan bir kaçışı vardı görmeliydiniz. neymiş efendim çocuğu kirpiden daha kıymetliymiş.
  • geleceğin karısıyla kızını uykusunda öldüren, yüz bulamadığı kızı okulun kantininde bıçaklayan, komşusunun ağacının dalı bahçesine sarktı diye pompalıyla komşusunu öldüren tipleridir.

    bunlar "günah, yazık, vicdan" kelimelerini bilmezler. misal uyuyan kedinin kafasına taş atan bir piçi asla yaptığının orospu çocukluğu olduğuna ikna edemez, öğretemezsiniz. bunlar çoğunlukla ilgisiz büyüyen, bol kardeşli, aile içi şiddeti deneyimlemiş tiplerdir. ben denk geldiğimde bir ikna yöntemi olarak kafalarını duvara çarpıyorum. hiç unutmam yıllar önce alsancağın ortasında güvercinleri sapanla avlayan bir kavruğu o sapanı eline aldığı saniyeye lanet eder duruma sokmuştum. aynı yaştaydık hem de.

    en şiddetlisi de, yanındaki arkadaşına misinanın ucuna taktığı ciğeri kediye yedirdikten sonra hayvanın midesindeyken çekmesini ve hayvanın çırpınışlarını anlatan bir hilkat garibesiydi. bu kötü tohum da en azından bir daha ulu orta yerde konuşamaz o yaptıklarını, belki kedileri görünce yolunu değiştiriyor bile olabilir.

    bir de bunları yetiştiren, daha doğrusu yetiştirmeyen, üreyip ireyip sokağa salan alçak aileleri vardır ki asıl onlar en şiddetli şekilde cezalandırılmalıdır.
  • allah ne verdiyse girişilmesi gereken çocuk türüdür. hatta bunların bazıları gider abilerini çağırır, abi dayılanır, onu da döver ve müthiş bir iç huzuruyla oradan ayrılırırsınız. bilirsiniz ki o piç, artık yeni doğurmuş olduğu her halinden belli olan ve ürkek bakışlarla yemek arama derdine düşmüş bir başka sokak köpeğini tekmelerken en az iki kere düşünecektir.
  • ilk olarak tum suc aılenın dıye dusunuyorum cocuklarına hayvan sevgısını asılamaları lazım yok dokunma pıs mıkrop tu kaka dıyerek hayvan sevgısı olamz malesef
  • eşek sudan gelinceye kadar dövülesi çocuklardır
  • ne yaptığını bilmeyen çocuklardır. aslında masumlar. sene 1979. evet 1979. sokaklardaki çöp kutularının yanında pek çok kedi yavruları olurdu o yıllarda. hayal meyal hatırlıyorum ama bizler de mahallenin çocukları olarak o kedi yavrularına taşlarla saldırıp öldürürdük. çünkü onlar bizim gözümüzde öldürülmesi gereken zararlı canlılardı. peki bize bu bilgiyi kim vermişti. işte bu kısmı tamamen muallak.yani cahillik kısmı. bugün bir hayvansever olarak o günleri lanetle anıyorum.
  • onların bir suçu günahı yok. o çocuğu, vicdansız, hayvan sevgisiz büyüten anne babalarda suç var. özellikle akp döneminde, " hayvan sevmemenin " arttığını düşünüyorum. geçtiğimiz sezon, trt'de dadı diye bir program vardı. kısacası, çocukları sorunlu ailelerin, çocuklarını adam etme programıydı. mesela, alışverişte her gördüğü oyuncağı isteyen, hır çıkaran çocuğa;
    " bir tane oyuncak seçme hakkın var ! " deniyordu.
    yine öyle sorunlu bir çocuk, bir tane oyuncak seçme hakkında, peluştan dalmaçyalı bir köpek seçti. türbanlı olan annesi,
    " köpek olmaz, köpek pis " diyerek oyuncağı çocuğun elinden hışımla alıp, geri koydu .. iyi mi ?
    ben de ekran başında, donup kaldım. hatta annenin bu davranışı için, uyarı almasını bekledim. ama nerdeeee ??
    şimdi bu kadının yetiştirmesinden ne olacak ? yavrum, o anneden, o hayvansever çocuk olmuş...bahtsız yavrum benim !
  • davranım bozukluğu tanısı alabilecek çocuklardır.