şükela:  tümü | bugün
  • kesinlikle varolus amacini anlayamadigim hediye. madem asil hediyeyi kendin secemiyorsun bari nakit parayi direkt takdim et bana da magaza kisitlamamiz olmasin. ha bak bir tek soyle bir versiyonu olsun isterdim (belki vardir tabi), ust limiti olmayan hediye karti. kendine guvenen alsin argadas. boyle ikiyuzluluk olmaz olsun.

    edit: bir dugun icin hediye almam gerekti, hayatimi kurtardi namussuz. butun sozlerimi yiyorum su anda. yasasin emperyalizmin getirdigi samimiyetsizlik!
  • kuzey amerika'da fazlasıyla yaygındır. ne ödedikleri, ne de teslim aldıkları miktardan gocunuyor insanlar.
    çok matah bir şeymiş gibi anlatmıyorum, yanlış anlaşılma olmasın. ben $20'a hediye kartı vermeye utanırım. $20lık hediye alırım, o ayrı ama öyle kart üstünde göstere göstere $20 yazdıramam. ne o öyle, "al şunu, kendine bir şeyler alırsın" diyen teyzeler gibi..
  • elektronige taksit siniri yasagini delmek icin firmalarin ilk kullandigi yontem bu olmustur gün itibariyle.

    taksitle hediye karti satin alip onu cep tel alisverisinde kullaniyorsun.

    yeni yontemler de gelir sirayla. bunlar basit seyler.

    icine sictigi ekonomiyi oyle kolay toparlayamaz bazi iktidarlar ozetle.
  • pazartesi bilemedin salı günü çıkacak bir karar ile taksitle satışı yasaklanacak alışveriş hedesi.
  • hediye seçme konusunda tam bir özürlü olduğum ve bu işten nefret ettiğim için, dahası karşı cinse hediye alacaksam nelerin uygun olacağı, nelerden hoşlanabileceği konusunda iyice kafam karıştığı için son derece pratik bulduğum icat. gidiyorsun, şık bir markanın birinden içine şu kadar lira olan bir kart istiyorum diyorsun, işlem halloluyor. kartı alan kişi artık pantolon mu alır, şal mı alır, cüzdan mı alır, kendisi bilir. bence süper icat! düğünlerde altın takmak gibi birşey bence.

    bu da var (bkz: hediye çeki)