şükela:  tümü | bugün
  • gerçekten varolanın yalnızca cisimsel olan $eyler olduğunu, bilginin dı$ dünyadaki maddi nesnelerin duyuların üzerindeki etkisinin bir sonucu olarak duyumlardan meydana geldiğini savunan 18. yy fransız filozofudur.
  • (bkz: helvetica)
  • "insanın düşünce biçimini belirleyen çıkarlarıdır." diyen ampirisist filozof.
  • tam adı claude adrien helvetius'tur. dönemin fransa'sında (1700'ler) bir vergi tahsildarı olarak topladığı büyük servetini filozofları himaye etmek için kullanmıştır. "insan cahil olarak doğmuştur, aptal olarak değil" demiştir.
  • vergi mültezimi ve filozofların koruyucusu olan bu düşünür, yazdığı «zihin üzerine» (de l’esprit, 1758) adlı eserinde, locke’nin duyumculuğunu son sınırına kadar götürmüştür.
  • çok güzel ve derin aforizmalara sahip filozoftur kendisi.

    sonuna kadar samimi bir ateist olan schopenhauer çok sevdiği dostu frauentadt'e yazdığı mektupta şöyle der:

    ''siz ki helvetius'u okudunuz, yüce tanrı bunu mükafatlandıracaktır. zira o'nun kendisi de sık sık helvetius okur.''
  • helvetius, tıpkı condillac gibi insan zihninin tüm yetilerini duyum ve duyu algı sına indirgeme yolunu tutar. insanın duyu düzeyini aşan bağımsız yetileri olduğu inancı ona göre bir yanılgıdır. örneğin yargılama gücünün aklın işi olduğuna inanılır. oysa ona göre yargıda bulunmak, bireysel düşünceler arasındaki benzerlikleri ve benzemezlikleri algılamaktan başka bir şey değildir. söz gelimi, eğer sarının maviden ayrı olduğu yargısında bulunuyorsak bunun nedeni ‘sarı’ dediğimiz rengin gözlerimizi ‘mavi’ dediğimiz rengin etkileyişinden daha farklı bir yolda etkilediğini algılamaktır. yargıda bulunmak şu halde salt bir algılamaktır.