şükela:  tümü | bugün
  • mukemelliyetci ailelerin ruyasi, onlarin cocuklarinin kabusu
  • terapistlerin kazanc kapisi.
  • (bkz: para)
    (bkz: kadın)
    (bkz: mutluluk)
    (bkz: toplum düzeni)
  • karnesindeki biri hariç (o da 4'tü) tüm dersleri 5 olan 6. sınıf bir öğrencimin sevineceği yerde üzüldüğünü görüp, neden üzüldüğünü sorduğumda aldığım cevap;

    - ama bak karnen ne kadar iyi, kendinle gurur duymalısın. üzülme lütfen.
    - ama annem dövecek beni..

    o an o öğrencimin neden en yüksek notları almak için çok çalıştığını, oyun oynamadığını, çocukluğunu yaşamadığını, arkadaşları arasında sevilmeyen, hırslı bir çocuk olduğunu anladım. okulda yani ona ve ailesine göre hayatta hep en başarılı olma zorunluluğunun ne boktan bir duygu olduğunu anladım. hayatta hep başarılı olmanın verdiği ağır baskıyı yenmenin en kolay yolunun da hayatta arada sırada başarısız olmak olduğuna karar verdim.
  • (bkz: burslu olmak)
  • ölü ozanlar derneği filminde bu anlayışa harika bir ayar verilmiştir.
  • ailenin ve toplumun baskıladığı "başarılı olma" hissi sebebiyle kişinin kendinde ister istemez hissettiği zorunluluktur. çok geçmeden bu zorunluluktan kurtulunması gerekir; aksi takdirde kişiye zihinsel ve fiziksel zarar verebilir. şiddetli ego doyurma hissiyatına dönüşebilir, bir defa başardığınız şeyi her defasında başarmak istemenize sebep olur.
  • yalnızca başarılı olduğunda anne babasından sevgi/kabul gören çocuğun yetişkinlik kabusudur.