şükela:  tümü | bugün
  • aynı anda mağdur, antipatik, samimiyetsiz ve kibirli olabilmeyi başaran insan cümlesi. kendisini atıl pozisyonda bırakır ama aslında oyun kurucudur.

    hatalarım yüzünden kaybediyorum; yanlışlarımdan ders çıkarmıyorum ve şanssızım, bu yüzden hüsrana uğruyorum; saf salak bir insanım sezgilerimle anlayamıyorum; bunların hiçbiri yok ama iyi niyetinden kaybediyor. yani diyor ki ben olaylara ve insanlara çok iyi niyetli, su gibi berrak ve temiz bir bakış açısıyla bakıyorum ama benim dışımdaki insanların alayı kötüden bok, berbattan adi oldukları için ben zarar görüyorum.

    yav hee hee yeriz bunu biz. azıcık da kum gönder kovalarımızla küreklerimizle oynayalım.
  • bunun bir de “artık yeter! iyi niyetli olmayı bırakıyorum” serzenişi var. bırak, bırakma bize ne. zaten iyi niyet bırakabildiğimiz bir şeyse çok da iyi niyet değildir. herhangi bir koşula bağlı niyet bence her türlü art niyete girer. "yalan söylemekten hiç hoşlanmam/çok iyi niyetliyimdir" bu ve benzeri temel ahlak prensiplerini kendine has bir özellikmiş gibi pazarlayan kişilere "olması gereken zaten bu, bununla övünmen saçma" diye cevap vermek lazım. kötü ya da art niyetli olmak anormaldir.