şükela:  tümü | bugün soru sor
  • geçen hafta moralim çok bozuktu arkadaş ortamında toplu fotoğraf çekiliyorduk baktım herkes 32 diş sahte sırıtışlarla poz veriyor.

    poz verenlerin biri 30 yaşında hala işsiz ve bir sürü borcu var.
    biri geçen hafta sevgilisi tarafından terkedildi.
    biri anne babası ile problemleri olan bir dostum.
    bense işte yoğun tempolu iş yüzünden o gün mutsuzluk yaşamışım.

    herkes gülüyormuş gibi poz veriyor, tam fotoğraf çekerken bana gülsene dediler, neden insan fotoğrafta gülmek zorunda hisseder ki, 10 yıl sonra o fotoğrafa bakarken o gün o yıl o an 01.08.2018’de mutsuzmuşum bak demeli, o zaman yani birkaç yıl sonra mutluysa şükretmeli geçmişe bakıp, real olmalı hayatımız.
    bırakın timsah gülüşlerinizi fotoğraflarda olduğunuz gibi çıkın.mutsuzluklarınızla, zoraki sırıtmadan da güzelsiniz.
    çünkü gerçek osunuz.
  • mutluluk da mutsuzluk da geçicidir. ama geçmişe dair genellikle mutlu anılar akılda kalır ve hatırlanır. seneler sonra bakacağınız fotoğrafta somurtmanızın hiç bir anlamı yok o yüzden. gülmek basit bir eylemdir. zor da olsa gülümsemekte fayda var.

    o yüzden dik dur ve gülümse, bırak başkaları neden gülümsediğini merak etsin.
  • ancak üstün zekalıların farkında olduğu saçmalıktır. 25 yaşındayım ve ömrü hayatımda tek bir fotoğrafım yoktur dişlerimin göründüğü. yalnızca gözlerimi kısar tebessüm ederim en fazla. yarrak mı var ne gülüyonuz orospu çocukları. evet.
  • fotoğraf çekilerken, nedense kendimizi gülümsemek zorunda hissediyoruz. “yani aslında ona bile mutluluk oyunu oynuyoruz.”

    (bkz: oğuz atay)