şükela:  tümü | bugün
  • herkesin yaptigi ve sonuclari kendisinedir, bedelini kendi oder seklinde bir vecizemiz..
  • genelde ebeveynlerin bize birey olarak kendimizden sorumlu oldugumuzu hatırlatmak için sarfettigi bi cümledir.
  • mezbaada koyunların konuşması.
    - şirin abi, ben birazdan asılacaam.
    - evet karaman.
    - hani diorum ki sen de beni seversin ya şu bacağını bikaç saatliğine bana ödünç versen????
    - oluuur karamanım, al senin olsun.
    - kasap amca, al bak bacağımı.
    - ulaaa karamaaaaannnn, kesiolar olm beni çıtır çıtır. oyuna geldim. zaten karamanın koyunu sonra çıkar oyunu diye boşuna dememişler.
  • ilkokul öğretmenimizin sürekli birbirini şikayet eden veletlere söylediği özlü söz.
  • yok öyle ....
    anca beraber kanca beraber
    (bkz: 300 kadar koyunun ucurumdan atlayarak telef olmasi)

    gerci bu bkz sonrasında ''300 kadar koyun ne kadar yapar?'' diye bir düşünce aldı beni...ama dur dur geçiyo yavaş yavaş.
  • hikayenin aslı şöyle anlatılır:
    bir padişahın kötü huylu bir oğlu vardı. oğul çevredekilere kötülük etmekten zevk duyardı. babası ise dindar, allah'ı bilen bir adamdı. oğlunun kötülüklerini duyup gördükçe : "yapma oğlum" , derdi. "bunun cezasını çekersin. " bir gün oğlunun bir kötülük daha yapması üzerine yine böyle söylemişti ki , oğlu karşılık verdi: "cezasını çekersem çekeyim .nasıl olsa her koyun kendi bacağından asılır değil mi?" oğlu gidince padişah bir adam çağırttı. adama şöyle dedi: "şimdi hemen bir koyun keseceksin. koyun oğlumun penceresinin dibine tek bacağından asılacak." padişahın dediklerini aynen yaptılar. koyun durduğu yerde kokmaya başladı. koktukça özellikle padişahın oğlunu ve bütün sarayı rahatsız ediyordu. oğlan , o koyunu ordan kaldırtmak istedi. ama, "padişahın emri var, kaldıramayız", dediler.
    o da babasına gitti , şikayette bulundu. babası : "gördün mü?"dedi ."her koyun kendi bacağından asılır ama dört mahalleye de zararı dokunur."
    * *
  • "her kişiye farzdır kendi sözü
    kendi önünü görür kendi gözü"
    yunus emre
  • otobüste veya metroda tek elle yukarıya tutunmuş kişileri görünce akla düşen atasözü...