*

şükela:  tümü | bugün
  • her nasilsa yalnizsin
    bir giz gibi deliyor yuregini
    cansikintilarinin burgusu
    ve hep bir seyler eksik gibi
    bir seyler bekler gibisin

    yeni bozgunlar
    yeni yenilgiler pesindesin
    bir bozkir kurakligina donmus icin
    oysa yalniz bir opustur
    gurbeti turkulere donusturen

    coktandir su vermedin
    ciceklere ve yureginin celigine
    zaman terkisine almis da opucukleri
    kosuyor sessizligin ve yalnizligin
    iyotlu kiyilarina

    bir yol ayrimi ki yanlisla dogru
    huzunlerle sevincler kolkola
    sen ki ey kalbim
    yanlislari ve huzunleri tasidin
    bunca zaman

    tasiyamaz yureginin batik sandali
    bu yalnizligi,bu can sikintilarini
    yasam gelincikler gibi beklerken seni
    gecenin kapisini calma
    ey kalbim

    ahmet telli
  • ahmet telli'nin yüreğe söylediği şiir.

    "sen ki ey kalbim! yanlışları ve hüzünleri taşıdın bunca zaman..."

    devam etmelerin en güzelini yaşatıyor. güç veriyor ve de inandırıyor insanı kendi kendine. hem kendine hem yüreğine. en mühimi yüreğine inanması değil mi zaten insanın?

    "kendine gelsene sen!" demiyor mu ahmet telli sana şiiriyle? demiyor mu yüreğine: "taşıyamaz yüreğinin batık sandalı bu yalnızlığı, bu can sıkıntılarını. yaşam gelincikler gibi beklerken seni gecenin kapısını çalma!"

    bak mesela, benim ayağa kalkışımın tarihi bu şiiri tekrar okuduğum bir geceye denk düşüyor. kötünün kapısını çalmayı bıraktığım bir geceye. öyle diyordu çünkü. ben bir şiiri dinleyip, bir şiirdeki öğüdü görüp kalkmıştım ayağa. ondandır böyle özel, böyle güzel. ayağa dikilmelerin şiirini yazmıştır ahmet telli ve sırf bu yüzden bile sevilebilir!

    yazmayayım diyordum da yine duramadım bak! mesai bitseydi bi iyiydi. tüm gizleri dökeceğim şimdi ortaya kaljfklsahjfaklhsa