şükela:  tümü | bugün
  • sizin hiç babaniz öldü mü- cemal süreya
    mendilimde kan sesleri- edip cansever
    vasiyet- nazim hikmet ran
  • her okundugunda aglatan siirlerden iki "hungur" fazla olan siirlerdir.
    "her okundugunda aglatan siir" seklinde tanimlanan kavrama itiraz etmek de son derece mumkundur. bence dogrusu "bazi siirleri her okudugunda aglayan insan modeli" olmalidir. ama bu sekilde bir insan tanimlandigi takdirde, o insanin psikolojisinin derinliklerinde kaybolma olasiligini da gozardi etmemek gerekir.
    ayrica "hungur"u yapan insandir ama ayni zamanda (bkz: bunu yapan insan olamaz)
  • acilar denizi - ümit yasar oguzcan
  • simdi seni düsünüyorum biliyorsun
    aklima ellerin geliyor önce
    yagmurlu bir gün hatirliyorum
    islanmis bir serçe kusu hatirliyorum
    durup durup ölümü hatirliyorum
    alnima bir isik vuruyor karanlikta...
    sonra alabildigine bir sessizlik basliyor
    alabildigine bir deniz
    alabildigine kum.
    içim ürpertilerle dolu
    karanlik denizlerin ortasinda
    seni düsünüyorum
    hani denizin insani deli eden maviligi
    nerde o günes pariltilari nerde?
    göremiyorum ama duyuyorum
    yaklasan firtina sen olmalisin.
    bu rüzgar senin hayallerin olmali
    senin ümitlerin senin arzularin olmali
    bütün karanliklara raziyim
    yalniz çok uzaklarda bir gemici feneri yanmali
    bu korkunç agirliklari kim koydu basima
    bu marsandiz trenleri nereye gidiyor
    ben bir katran deniziyim artik
    dalgalarim iri kayaliklari döver durur
    bütün yaratiklar derinliklerimde kapkara
    ne bir seven var beni
    ne bir anlayan bulunur
    içimde çalkalanir bir dünya
    kulaklarimda karanligin ugultusu
    ve gözbebeklerimde korkunun en büyügü
    bir büyük dünyada yalniz kalma korkusu
    ölürsem korkudan ölecegim.
    düsen yildizlar gibi batan gemiler gibi yanizligim
    sisli safaklar dogar ufkumda
    kör biçaklar bilenir düslerimde hergece
    kirli bir günes kahreder dalgalarimi
    bir çamur yigini sivanir yüzüme
    gitgide artar yalnizligim
    sonra duyarim iliklerimde sabahin oldugunu.
    bir yosun parçasi kimildanir gerinir.
    bittigi yerde baslar yalnizligim.
    pusulalar islemiyor artik
    yildizlar yol göstermiyor.
    rüzgar bile ihanet etti bize.
    bir saçlarin vardi deli divane oldugumuz
    bir saçlarin vardi bir saçlarin vardi...
    alnina düserdi aksamlari
    hiç degilse yasadigimizi bilirdik hayal meyal
    nefes aldigimizi insan oldugumuzu bilirdik.
    saçlarin bizi kurtarirdi düstügümüz girdaplardan
    bizi bir derinlerden
    yeryüzüne çikarirdi.
    her telinde mevsimleri seyrettigimiz
    varligini en büyük mutluluk bildigimiz
    bir saçlarin vardi deli divane oldugumuz..
    simdi bütün gün üstüme yagmur yagiyor
    bütün gece kar..
    yalnizligin tam ortasindayim artik
    yalnizlik kadar...
    bilsen nasil üsüyorum
    al su ellerimi isit biraz
    ya da al götür bu soguklari bu yagmurlari
    görmüyor musun beni öldürecekler artik
    beni öldürecekler diyorum sana
    geçmis gelecek bütün yillarim
    bütün umutlarim senin olsun
    beni bu karanlik denizlerde birakma.

    ümit yasar oguzcan
  • eski sevgilinin,ewlenmiş olan eski esvgilisine hatta onun çocuğuna ithafen yazmış olduğu şiirdir!sizin açınızdan ise her ne kadar ayrılmış olsanızda tek anlama gelir: öldürücü darbe

    o anda ağlamak ne kelime kafanıza balyoz yemiş gibi olursunuz.acı mı?, isyan mı?, kıskançlık mı?,nefret mi?hiçlik mi? bitmişlik mi?sadece tarifi imkansız bir kalp acısı! yaşadıklarınızın bir yalan üstüne kurulduğunu, kalbinden asla o'nu atamadığını anladığınız an'dır...
    her mısrası da mıh gibi çakılı kalır aklınızda.geçmiş olsun; ayrılığın üstüne kapak olmuştur.her okunduğunda hüngür hüngür ağlatan şiirler kategorisinde ilk sıraya yerleşir!
  • kerem alışık tan dinlenilmemiş şiirlerdir.