şükela:  tümü | bugün
  • şöyle söylenirse daha güzel anlaşılır bu: her bokun farkında olmak. ama farkedilen bok ya, yokmuş gibi davranılır. herşeyi en az beş duyusuyla algılayan insan -ki bu her şeyin aslında ayrı yazıldığını belirtelim ve iyi bişey olmadığını hatırlayalım- algıladıklarından vardığı çıkarımlarla yaşamaz, yaşayamaz. yada her babayiğidin harcı değildir diyelim farkında olduğu gerçeklerle yaşamak, doğru bildiğini davranışına yansıtmak. kolayına kaçar doğanın her parçası gibi insan da. daha açık konuşamıyacağım. ama her bokun farkındayım. iy geceler.
  • her şeyin herşey olmadığının farkında olmak.
  • hiçbir şey yapmamaya çıkan sokak.
  • dostoyevsi'ye göre kendine saygı duymaya engeldir
    (bkz: yeraltından notlar)
  • bölük pörçüklük. çevredeki hareketli ve hareketsizlerin ayırdına varmak, ağaç ile toprağı, oyuncak ile çocuğu bile. kimi zaman haklı ile haksızı ayırdedebilmeyi de sağlar.
    (bkz: gulhane parkindayim her seyin farkindayim)
  • çocuk olanların pek önemsemediği, çocukların kolayca yapabildiği bişi.
  • fazlasıyla güzel bir durum bence. insanların aslında ne söylemek istediklerini anlamak, alt metinleri okuyabilmek, satır aralarının fevkalade farkında olmak; asıl amaçları - izlenilen metodolojiyi, hissedilenleri, düşünülenleri bilebilmek... gözlemlemekle, okumakla, deneyimlemekle, olgunlaşmakla, deneyim sahibi olmakla artıyor insanın bu meziyetleri tabi ki.
  • genellikle küçük çocukların yaptığı, büyükleri üzen durum. hiç bir şeyden anlamıyor gibi gözükseler de her şeyin farkındadırlar, dinlemiyormuş gibi dursalar da her şeyi duyup akıllarına yazarlar. iyi kötü ayırt etmeden, edemeden.