şükela:  tümü | bugün
  • sen'in açılışı, benim kapanışım.

    oturmuşum deniz kıyısına
    tam da kayanın karşısına
    çakıl taşlarını suya atarım

    şimdilerde havalar serin
    sonbahar da giderek yakın
    içimde bir yaz donmuş durur

    artık hiç canım yanmaz
    çünkü kaptan denize açılmaz
    korktuğu rüzgarlardan mıdır?
    benden midir?
    başka bir şeyden midir?

    konuşmak gelmez içimden
    ya da öf pöf dışarı doğru
    bilirim ki ellerim bağlı

    yaşamak berraklaşır
    bütün yüzler bulanıklaşır
    yer ve zaman savaşları

    artık hiç canım yanmaz
    çünkü kaptan denize açılmaz
    kabuk tutan yaralardan mıdır?
    benden midir?
    başka bir şeyden midir?

    o muydu ondan önce
    sen miydin ondan sonra
    romanlarım öyküleşir

    hastalıklarımı dinlerim
    gittikçe babama benzerim
    sokaklarım karmaşıklaşır

    artık hiç canım yanmaz
    çünkü kaptan denize açılmaz
    güvensiz tayfalardan mıdır?
    benden midir?
    başka bir şeyden midir?

    tut vira tut
    çek vira çek
    hadi tut vira tut
    hey
    hadi yallah
  • üstat yaşlanmış, kendi de farkına varmış anlaşıldığı kadarıyla sözlerden.

    teslim etmiş kendini, acıtmıyor hiç bir şey canını. acıtır diye de açılmıyor denizlere. belki güvenilmez tayfalardan belki benden diyor.

    e be abi sen 60 yaşında babana benzemeye başlamışsın. bu ülkede genç yaşında hiç bir şeyden canı yanmaz hale getirilen bizler için de bir kaç şey söylesen de öyle bıraksan kendini. he, güzel olmaz mı? ha kaptan.
  • mükemmel şarkı. yaşlı şarkı. hissizliği en hisli cümlelerle acıtarak anlatan şarkı.

    bülent ortaçgil şarkısı.

    genç olup da denize açılmayı bırakanlarda daha derin yaralar bırakacağa benzer. çoğumuzda yani. bende öyle oldu en azından.
  • hayatın durduğu yerde aniden giren fon müziği.
  • gunlerdir dinliyorum. dinlemedigim zamanlarda da icimde caliyor. sahane..
  • çok çok güzel şarkı. çok etkiliyor. albüme harika bir başlangıç olmuş. öyle bir adam ki şu bülent ortaçgil, sayesinde insan türkçe bildiği için şanslı hissediyor kendini.
  • bülent ortaçgil " artık hiç canım yanmaz, çünkü kaptan denize açılmaz" der!

    der ama sonunda haydi yallah diyerek denize açılır çünkü bilir ki denize açılmadan, yeni limanlara varmadan, açık sularda güneşe yar olmadan hayat olmaz, can yanmadan yaşanmaz!
  • denize de açılmıyor, canı da acımıyor. ya tut vira, çek vira? kaptan büyük adam, konuşmaz bile sevgi olmadan.
  • an itibariyle beyaz show'da live performans sergileyen mükemmel ötesi bir bülent ortaçgil şarkısıdır.

    insanı alıp götürür şu dört duvardan. ipod baştacıdır.
  • bir adam vardır ki yormuştur hayat onu, canı çevresindeki güvensiz tayfa tarafından sıkılmıştır. kabuk tutan yaralar falan onu sözümona hissizleştirmiştir. yıllarını denizlerde, fırtınalarda görmüş geçirmiş; artık denizin karşısına oturmuş elindeki çakıl taşlarını, yıllarını verdiği suya fırlatmaktadır. yorgun argın "artık canım hiç yanmaz" diyerek beklemektedir...

    fakat sonunda "çek!", "tut!", "vira yallah!" diyerek denize açılır kaptan.

    bu şarkıyı çok seviyorum. koşullarını reddettiği için.