şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: öğrenilmiş çaresizlik)

    çaresizlik bu hayatta bir insanın içine düşebileceği en kötü durumlardan biridir. daha da kötüsü, insanın bundan asla kurtulamayacağına inanması olsa gerek.
    her insanı hayatı iniş ve çıkışlarla doludur. hatta bu hayatta mutlak mutluluğa sahip olan kimseyi bulamayız. hepimizin dertleri ve sorunları birbirinden farklı olsa dahi stres anında aynı şeyleri hisseder ve düşünürüz; "bu hayatın bir anlamı ve değeri yok. elimdeki bu sorunun ise çözümüne hiçbir şekilde ulaşamayacağım..."
    ancak şu bir gerçek ki isteklerimizin bazılarının gerçekleşmeyişi ilerideki mutluluğumuzun bir parçası olacaktır.

    mutsuz insanlar hareke etmek istemezler. hatta bazıları yatağın içinden dışarı adım bile atamaz hale gelir.işler birikir, ardı arkası gelmeyen sorumluluklar kişinin sırtında bir yük olur. ama şu bir gerçek ki her gecenin ardında bir sabah vardır. doğanın değişmez kuralı bu devinimdir; hayat bir dalga halinde ilerler. . bu kurula kayıtsız şartsız bir şekilde inanmak gerekiyor. bugünden daha iyi veya daha kötü günlerimiz olabilir ama bu durum hayata küsmemize ve çaresizlik içine düşmemize engel olmalı.

    az önce dediğim gibi bu hayatta her şey hareket halindedir. hatta bir filozof (sanırım heraklitos) "aynı nehirde iki kez yıkanılmaz" demişti. kötü bir günün peşinden yine aynı sertlikte bir başka günün geleceğinin garantisi yoktur. buna inanmak insanın hayatını kendi elleri ile cehenneme çevirmesinden farksızdır.

    şu an cebinde 1 lirası dahi olmayan bir insanım. hatta arkadaşlarım çağırmasına rağmen bazen evden bile çıkamıyorum çünkü otobüse verecek param dahi yok. yine de oturup bunun için ağlamam veya hayatımın uzun süre bok içinde geçeceğini düşünmem; hayatın akıp giderken fırsatların önümden geçiyor oluşunu seyrediyor olduğumu sanmam bana bir fayda sağlamaz.
    ben hiçbir zaman umudumu kaybetmemeliyim ki bir insan olarak varlığımı devam ettireyim. doğa/evren/tanrı/allah bana ne verdiyse onunla yaşamak zorundayım. isyan çözüm değil, sorunla amaçsız bir şekilde boğuşmaktır. çaresizlik ise bu kavganın bir numaralı sonucudur.

    hiçbir şey sonsuza kadar sürmeyecek. kötü günler bir gün ama bir gün son bulacak..