şükela:  tümü | bugün
  • gorece dengeli bir mizacım vardır. neredeyse hic sinirlenmem. neredeyse hic kavga etmem. hep insanları barıstırırım. huzurlu bi tipimdir. incelikli ve hassas oldugumu soylerler.
    ama iyi yonlerimden bahsettim. kotu yonlerimi supriz yapacagım yakındaki insanlara. ahahah.
    ben normal olmadıgımı biliyorum. ama dunyada kimsenin normal olmadıgını da biliyorum.
    gecen biri demis ki sen yuz tane kisisel gelisim kitabı oku, karma de, insana saygı de, kendini daha iyi bir insan olmak icin gerceklestirmek de, sokakta yururken bir adam sana "ne bakıyon birader?" diye diklenecek. iste ben de diyorum ki bir biz ve oteki yaratmak yerine hepimiz baska baska karanlık yonlerimizi sahiplenelim. gavurların bi soz vardır: -dont talk bullshit about him-her just because he sins differently than u.
    yani o senden baska baska gunahlar isliyor diye onun hakkında kotu konusma.

    tolerans esiginizi yukseltirseniz her sey daha iyi olur.
    benim hic dusmanım yok mesela. cunku dusmanlık besledigim kimse yok. kendi kendine bana dusman olan insanlar elbet vardır, sevmeyenim de vardır. ama benim dusman olarak gordugum insan yok, sevmediklerim, uzak durduklarım var.

    her sey insanlık icin. bunu asla unutmamak gerekiyor.
    bence iyi bir insan olmak, hep politically correct olmak, decent human being olmak, dogru ahlakla davranmaya ugrasmak onemli.
    ama herkes bugunku halini gecmis deneyimlerinden aldı, ve sen o karanlık sulardan gecerken o, o kosullarda onunla degildin.
    anlayıs. saygı. sevgi.

    nefreti buyutecegimize anlayısı buyutsek savaslar olmazdı.
    otekilestirmek en buyuk illet. her insan aynı sekilde guluyor, aynı sekilde aglıyor, uc asagı bes yukarı benzer dertleri var. ayrıstırmak yerine kucaklamak, kucaklayamıyorsan bile otekilestirmemek, hep elinden geldigince onu kazanmaya calısmak.

    bilemiyorum ben boyle okuyorum hayatı.
  • "bana normal birini gösterin, onu sizin için tedavi edeyim" - c. g. jung lafını hatırlatır.
  • bu genellemeyi yapabilmek için öncelikle "normal"in ne olduğunu bilmek gerekir.

    (bkz: kime göre neye göre)
  • toplumun yıllar içinde kabul ettiği değer yargıları belirliyorlar bunlara uymayana da anormal diyorlar. yıllar içinde bu değer yargıları değişime uğruyor, uymayana gene "anormal" diyorlar.
    normal insan olmadığını düşünürüm hep. normal insan yok da, tutarlı davranışlar var belki. ya da o da yok, bilemedim.

    "normal, anormal.
    bu kelimeleri çocukluğumdan beri sevmem.
    daha o zamanlar, bazı akrabalarım bana anormal derlerdi. bu sözler insanın yüzüne söylenmez. gene de duyar insan.

    anormal. bu çocuk anormal. bu çocuk normal değil. onlara göre, durmadan kitap okuduğum hatırladığıma göre çok okumazdım doğrusu ve misafirlerin yanına çıkmadığım bu “yanına çıkmak” deyimi beni ürpertirdi, içime bulantı verirdi ve gereken yerde gereken kelimeyi bulamadığım için bu nedenle bana ayrıca aptal da derlerdi anormaldim.

    ben de büyüyünce çok normal olmak ve onları utandırmak için yanıp tutuşurdum. galiba haklı çıktılar.

    nasıl bildiler bunu? onların akılsız, duygusuz ve bilgisiz olduklarını bildiğim için, haklı çıkmalarına bütün kalbimle ve aklımla ve öfkemle isyan ediyorum. ben haklı çıkmalıydım. olmadı. sebep olanların gözü kör olsun!"

    tutunamayanlar
  • oncelikle gereginden fazla "normal"im.

    ben obsesif kompulsif arkadasımın "sunu anlatırken ya beni o da duymussa" sorusuna hayır dememe ragmen aynı soruyu ısrarla seksen defa sormasına da; narsist kisilik bozuklugundan muzdarip arkadasımın butun insanları onun etrafında donen ya kotuluk ya da iyilik yapan ona insanlar olarak algılamasına da; manik depresif arkadasımın bir dunyanın en neselisi olurken bes dakika sonra aglamaya baslamasına da, borderline arkadasımın intihar edicem deyip kafamı mikmesine de ve ona yardımcı olmak icin akla karayı secmeme de; ofke kontrol bozuklugu olan arkadasımın aniden sinirlenip tas ustunde tas bırakmamasına da; sosyopat olan arkadasımın yerli yersiz anlamsız elestirilerine ve kendini ustun goren tavrına da; ve daha nice anormal duruma anlayısla yaklasabiliyorum.
    bence siz de denemelisiniz.
    hepimiz de irili ufaklı kusurlar var.
    birbirimize tolerans gosterirsek, birbirimizi her seye inat anlamaya calısırsak; dunya daha guzel bir yer olur.

    ben de dort dortluk insanlara oykunmeyi seviyorum.
    ama insanoglu olarak kusurluyuz.
    ona psikopat, berikine ruh hastası demeden once don de kendine bak.

    -sence ben ruh hastası mıyım*
    -hayır abi.
    -o zaman renk.
    -o zaman dans.

    ben insanların normal olmadıgını anladıgımdan beri daha toleranslıyım herkese.
    ben son derece mantıklı ve sagduyulu bi donemimden gecerken biri ne bakıyosun abi diye diklenebilir bana banka kuyrugunda, trafikte beni sıkıstırabilir ve bagırabilir bas bas vs vs.
    paso etkilesim halindeyiz.
    insanların cıkıntıları ve hataları olan varlıklar oldugunu kabul edersek daha huzurlu oluruz....
  • "normal anormaldir." lafı ile noktayı zamanında koymuşlar.

    edit: "normaller tehlikelidir. delilere güvenin." bu laf da şu köşede dursun.