şükela:  tümü | bugün
  • hiçbir, birtakım gibi sözcükler birleşik yazılırken (ki mantıklısı da o, zira ayrı yazıldığı vakitlerde cümleye göre farklı anlam çıkabiliyor) bu yazımın yanlış kabul edilmesi saçmaymış. "hiç"ten sonra "kimse" gelen cümlelerde nadiren hiç kimse dışında bir anlam oluyor, o yüzden birleştirilmesine gerek görülmemiş herhalde.
  • (bkz: hiç kimse)
  • kendimizi, adımızı, bize yüklenen kimliği unuttuğumuzda, binlerce ve bitmek bilmeyen başarısızlıkların sonucunda bu kılıfı terkettiğimizde saf eyleme dönüşürüz ve hiçkimse oluruz. zayıf insanların sığınağı olan aidiyetler yalandır, zayıf kimselerin sevgisi yalandır, zayıf ve iktidarsız yöneticilerin kontrolündeki düzen yalandır. gerçek öldüğünde başlar, yılan gibi deri değiştirdiğinde hiçkimse olursun, ve o zaman yaptığın her şey, bir başarı ya da kıstas için değil, gerçek bir motivasyonun yansıması haline gelebilir ancak.
  • hiçbirimiz sözcüğü, hiçbir sözcüğünün ek almış hali olduğundan bitişik yazılması gerektiği yorumlanıyor. hiç kimse/hiçkimse ise biraz tartışmalı olmakla birlikte hiç kimse daha doğru yani ayrı yazılır gözüküyor.

    sinemadan hiçkimsenin bir örneği, ama haysiyetli, insan bir örneği: a londoni ferfi'nin maloin'i.

    "şölende eş pay aldı her insan,
    yakınmadı bir tek kişi." (bkz: homeros/@ibisile)

    (ilk giri tarihi: 23.12.2015)

    (bkz: hiç kimse/@ibisile)