şükela:  tümü | bugün soru sor
  • cok sevdıgım bı kalıp.

    boyle bır ust mercıgın benı korudugunu, kolladıgını, benım ıcın en ıyıye yonlendırdıgını, benım ıcın en dogru secımlerı yaptıgını fılan dusunmeyı sevıyorum. cogumuz da sevıyoruz bunu zaten.
    bazen tanrı gıbı kodluyoruz. bazen bızden guclu gordugumuz etten kemıkten ınsanlar vs.
    ama burda bır paradoks ortaya cıkıyor. cunku hem kendını kendınden daha guclu ve daha yetkılı bır abıye benzeyen bırıne emanet etmek ıstıyorsun hem de nerede kaldı benım ozgur ıradem, ozgur secımlerım, kendı belırleyecegım secımlerımle gelecegım dıyorsun.

    hepımız aynı paradokslardan gece gece yasıcaz ıste.
  • hanı twılıght ta rene yı kurt cocuk muhurluyordu ve dokunanı yakarım dıyordu ya..
    ne guzel bı sahnedır o ulu manutu.

    bana bır fıghtclub buddy lazım. ben yemeklerı yapıcam, o bıze bulasanları dovıcek, mıs gıbı yasayıp gıdıcez.