şükela:  tümü | bugün soru sor
  • dünya üzerinde ölümü belki de en kötü şekilde deneyimleyen insanlardan birisi hiroshi ouchi. 1999 yılında japonya'da gerçekleşen tokaimura nükleer kazası sırasında yüksek dozajda radyasyona maruz kalan üç kurbandan biri olan 35 yaşındaki nükleer işçinin kaza sonrası vücudundaki bütün kromozomlar zarar görür. tedavi (?) sürecinde her geçen gün vücudundan 20 litreye yakın su kaybetmeye başlayan kurbanın derisi yavaş yavaş iç organlarından ayrılmaya, organları tamamıyla durmaya başlar. hatta kalbi 3 kere toplamda 49 dakika tamamen durur. normal şartlarda direkt olarak ölü olduğu varsayılacak ouchi; zamanın japonya'sının ve hatta dünyasının nükleerin insan vücudundaki etkileri üzerine sahip olduğu büyük merak sonucunda tam 83 gün boyunca makinelere bağlı şekilde yaşatılır. araştırmanın ilk haftası içinde bir kere etrafındaki doktorlara ve hemşirelere hırıltı halinde 'artık daha fazla dayanamıyorum, ben bir kobay değilim' dediği konuyla ilgili yazılarda belirtilen ouchi, bizleri modern insanın yaşamının değeri, bilim & araştırma etiği üzerinde düşünülmesi gereken problemlerle yüzleştiriyor. isteyenler ouchi'nin inceleme sırasındaki görüntüsü için aşağıdaki rahatsız edicinin de ötesindeki görsele bakabilir.

    --- graphic content ---

    https://i.imgur.com/azmy0ee.jpg

    --- graphic content ---

    learning life lessons in 83 days of death
  • nükleerin ne kadan temiz bir enerji olduğunu ve daha da önemlisi japonyanın ne kadan güçlü güpgüçlü olduğunu kanıtlamış insan.
  • açıkçası aklımın almadığı alamadığı ölüm şekli. henüz idrak edemedim şoktan sanırım. tamam anladık, adam şaşırtıcı bir şekilde nükleer kazadan canlı çıkmış ve ilginç bir vakayla karşı karşıyalar, adamın genleri büyük oranda hasar görmüş, deri ve mukus tabakası harap olmuş, kalbi uzun süre durmasına rağmen tekrar tekrar çalışmış vs vs. tamam üzerine araştırma yapılası bir durum belki ama bi insana 83 gün böyle bir işkence yapılmasına nasıl ve neden göz yumulur? bu araştırmanın sonucunda nasıl bi bilgi elde etmişler? bu bilgi çok mu işlerine yaramış aq? yavaş yavaş sinirlenmeye başlıyorum. hayır yani ne bekliyorlarmış ki? genetik araştırma yapmak için mi bu kadar uzun süre yaşatmışlar adamı? kansere çözüm mü aramışlar, bulabilmişler mi? ya da adamın mutanta dönüşüp ayaklanıp gideceğini mi ummuşlar amk salakları? bu kadar amaçsız bir araştırma olmuş olamaz herhalde bilim dünyasında. zaten sonucunda gerçekten işe yarar bir bilgi elde edilecek olsa bile bunu yapmaya kimsenin hakkı yok. sırf meraktan adama 83 gün azap yaşatmışlar siktiğimin çekikleri.
  • üstteki yazara cevaben:

    (bkz: birim 731)