şükela:  tümü | bugün
  • sonunda soru i$aretiyle bitmesi gereken i$bu cumle, bir neslin derin psikolojik sorunlarinin ardinda yatan sebeptir.
    ogrencilerin psikolojisini bozan, $iddet egilimini artiran, agresif bir cumledir bu. tembel ogrencinin drami, zamansiz cali$an ogrencinin kufurudur. bir tek, inek ogrencinin duasidir bu cumle. $oyle ki:

    bu cumlenin insanin sirtindaki tuyleri havaya havaya dikmesi bir yana; bir de bu cumleyi durmadan her dersin sonunda amansizca soyleyen bir cocuk vardir ki, bunu senelerce butun sinif dovmek istemi$tir.

    ilkokul, lise, universite fark etmez. hoca haftalar oncesinden agir bir odev vermi$tir. aradan biir suru zaman gectiginden, sinifin %99'u konuyu coktan sallami$, yerine sokaklarda cilgin atmi$tir. enteresandir ki, hocanin kendisi de verdigi odevi coktan unutmu$tur, ve kursude bamba$ka bir konu anlatmaktadir. derken dersin sonu gelir, hoca toplanir, tam kapidan cikmak uzeredir ki, siniftan kifayetsiz, $erefsiz bir cocuk, i$bu cumleyi dile getirir:

    "hocam odevleri toplamayacak misiniz?"

    i$te yukaridaki bu durum, bu cumlenin tami tamina gercek bir kullanimina ornektir. bir neslin kendisini yerden yere vurmasina sebep olan i$te bu durum, o kifayetsiz cocugun yarattigi bir haldir.

    cumle sinifta ortaya konulduktan sonra hoca, "aa evet. odevler. herkes masaya biraksin." der. en onden o kifayetsiz cocuk verir odevini. geriye kalan herkes siniftan boynu bukuk cikar, o dersin en az bir sinavindan cakar.

    kabusumdur bu cumle. ezikligimin sebebidir. o cocugu bir bulsam!

    ***

    bonus 1: bunu ya$ayanlar bunu da ya$adi;
    (bkz: binbir renkte pastel boya sahibi cocuk)

    bonus 2: bu cocuk buyuyup de i$e girerse neler olabilir gorelim;
    (bkz: #10863341)
  • "tembel" öğrencinin kabusu olan cümle.
    hoca derse girer, "nerede kalmıştık?" diye sorar. bu cümleyi ilerleyen dakikalarda kuracak olan "çalışkan" öğrenci bir önceki derste hangi konuda kalındığını hocaya hatırlatır. hatta, konunun başlığını bir önceki derste defterine yazmıştır bile. hoca dersi anlatmaya başlamış, tahtanın yarısını formullerle, ispatlarla doldurmuş, öğrencilerin tahtayı deftere geçirmesini beklemektedir. herkes sıkılmış, bitse de gitsek havasında defterlerini doldururken malum cümle gelir. amfinin sessizliğinde yankılanır. ortalığı bir ölüm sessizliği kaplar. "tembel" öğrenciler (%90) nefeslerini tutmuş, hocanın iki dudağının arasından çıkacak, kaderlerini belirleyecek karara kilitlenmiştir. "son ders toplarız çocuklar"

    hoca sınıftan çıkar. "tembel" öğrenciler hemen organize olup dörderli gruplar oluşturup ödevi hazırlamaya girişirler. "x' i nasıl buldun?", "oğlum ...' nın formulü neydi lan?", "hesap makinesini göndersene", "sen kaç buldun?" haykırışları arasında ödevler yarım yamalak tamamlanır. "çalışkan" öğrenciye büyük bir kin ve nefret duyulmaktadır. hoca gelene kadar, dışarı sigara içmeye çıkılır. dersin sonunda herkes(tembeller; %90) aynı ödevi verir.
  • bu cümleyi sarf eden kişilerin en ulusu ile aynı sınıfta okumuşluğum vardır. yaz tatiline girerken derste futbolcu kartları oynadığımız için hoca sınıfa ceza verir herkes yaz tailinde bir kitap okuyacak ve seneye getirip teslim edecek. ödevleri toplama işi de derste kartlarla oynarken yakalanan hayatında 2 tane 5 i bir arada görmemiş (beden eğitimi dahi 5 değil) arkadaşa verilir. tabi herkes ulan seneye bakalım bu derse bu hoca mı gelecek hem gelse 3 ay diyip olayı sallamazlar. yeni sezonda olayi hatirlayanlar ulan bir de ayni hoca geliyor mu diyerek şom agizlarini acarlar. hayır gelse bile kim hatırlatacak kitap okuyan kim? ilk hafta harala gürele ile geçse de ikinci hafta ilgili kişi ben konuşacam hocaya sonra ben suçlu olurum diyerek gidip hocaya hatırlatır. çünkü karnedeki zayıfdan annesinden babasından korkmayan çocuk hocadan korkuyordur. madem o kadar hoca korkusu var dersine niye çalışmıyorsun. eski defterleri açmaya gerek yok sonuçta çocuk sonra malum cümleyi sarf eder. tabi hoca olaylari hatırlar herkes ödevi yapmak zorunda kalır. bu nasıl bir ben ödevi yaptım boşa gitmesinciliktir bilmiyorum ama bu da böyle bir anımdır
  • soru işaretiyle değil de dayakla biten bir cümledir zira soruyu soran öğrenciye soru işareti koyacak kadar zaman tanınmaz.
  • bunu soran ogrenciler genelde en on sirada otururlar. arka sira ogrencilerinden daha cok su tarz sorular gelir: hocam fazla sigara var mi?
  • "hocam, o kadar dir dir ettiniz, su gun kesin deadline dediniz. kastik, kicimizi yirttik tabiri caizse. simdi bir-iki yalakanin erteleyelim baskisina boyun egiyorsunuz. simdi bize haksizlik olmuyor mu? durustluk, hak hukuk konusundaki o kadar atip tutmalariniz nerede simdi? vs vs" nun uygun dille ifadesidir yerine gore.
  • bu soruyu sorana gıcık olan tembel öğrencinin tesadüfen bir ödev yapması sonucunda hocaya ilk soracağı sorudur.
  • ögretmenin 1 hafta önce verdiği ödevin günüdür. o gün sınıfta bir maç havası vardır. hani güçlü bir takım önünde öne geçersin de dakikaları sayarsın maç bitsin diye. gözün hep saattedir, topu taca atar gibi alakasız sorular filan sorarsın hocayı oyalamak için. 10 dakika, 5 dakika kaldı, 3 dakika.. lan oglum hoca ödevi unuttu galiba - herhalde ben yapmadim valla - ben de, arkadaki eleman - ben de... aha zil caldı yırttık oglum, herif unuttu. iste o sırada ön sıradaki şişe dibi gözlüklü inek melahat ya da sarı sinsi selim atılır. hocam geçen hafta verdiginiz ödevler vardı, toplamayacak mısınız? ha ödevler vardı değil mi! iste orda hocanın verdigi ha ödevler vardi hatirlama unlemi ödev yapmayan ögrencilerin nefret katsayısını dörde katlar besle çarpar.