şükela:  tümü | bugün soru sor
  • alman yazar auguste bebel tarafından 1883 yılında yazılan bir kitap.
    arap kültürünün islamiyetle birlikte geçirdiği gelişmeleri, özellikle de hristiyanlığın unutturduğu orta çağ öncesi kültür mirasını batıya anımsatma ve kültürün tarihsel sürekliliğini sağlama bakımından oynadığı önemli rolü anlatıyor. (arka kapak)
  • islamın muhammed ve cevresindekiler tarafından yaratılmış bir din olduğunu ve ortada ilahi bir durum olmadığını söyleyerek başlıyor. bir dinin toplum icinde nasıl yayılabildigini oldukca basit ve güzel çözümlüyor. daha sonra tarihsel bir bakış açısıyla dönemi için islamın ne kadar reformist olduğunu ve araplara çağ atlattığını anlatıyor. son bölümde de hıristiyan batının islam ile yoğurulmuş arap kültürü karşısında ne kadar yobaz olduğunu örneklendiriyor ve reform/rönesans hareketlerinin arapların hıristiyan yobazlarca unutturulmuş yunan ve roma kültürünü tekrar canlandırıp avrupalılara aktarması sonucu yaşandığını söylüyor. müslüman arapların aslında kilisenin propagandasını yaptığı kadar yobaz ve barbar olmadıklarını vurguluyor. müslümanlığın sonraki yozlaşmasında halifeliği ele geciren türkler (selçuklular) ve islam felsefesini anlayamayan arap dışı unsurların rolü olduğunu söylüyor.

    objektif davranmaya cabaladığını hissettiriyor ama yazarın marksist(ılımlı da olsa) ve ateist kimliği; dogup büyüdüğü almanya'da hakim din olan hıristiyanlıkla problemleri oldugunu, islamı ve onun yeniden şekillendirdigi arap kültüründen hayranlıkla bahsetme sebebibin doğrudan düşman bellediği hıristiyan yobazları daha kötü göstermek oldugunu düşündürtmüyor değil.