şükela:  tümü | bugün
  • şu anda ziyadesiyle içine girdiğim ruh halidir. yakın ve uzak çevreden sürekli ve yoğun biçimde gelen moral bozucu haberler, yaşanılan terslikler, ülkenin ve dünyanın içine sürüklendiği vahim durum beni iyice boğdu. resmen patlamak üzereyim. yahu bir de iyi şeyler olsun; şöyle “oh” dedirten, insanın içini rahatlatan bir gelişme olsun; iyi bir haber duysun şu kulağım. yok arkadaş. resmen içim karardı, ciğerlerim çürüdü ya.

    ölenleri mi ararsın, çocuk kaçırıp tecavüz edenleri mi, durmadan demagoji yapıp insanları enayi yerine koyan politikacıları mı, tek bir kişinin kendini tanrı yerine koyup her şeye karar vermek istemesini mi, her gün beşer onar gençlerin ölmesini mi, kadınların erkekler tarafından katledilmesini, vurulmasını bıçaklanmasını mı, ülkenin adeta orman kanunlarıyla yönetildiğinin bin bir türlü örneğini mi, nerede bir yeşillik, dikili bir ağaç varsa oranın betonla kapatılmasını mı, her türlü riyakârlığı yaparak isteyenin kendi kafasına göre rejim değişikliğine soyunmasını mı, daha neler de neler.

    resmen susadım ya. nedir bu saçmalık ve rezaletler? ne kadar aksilik, pislik, şanssızlık varsa peş peşe dizilmişler sanki; insanın üstüne üstüne geliyorlar. insanlar böyle topluca ve organize bir şekilde kötülük üretmek için mi çalışıyorlar, nedir? anlamadım gitti.