şükela:  tümü | bugün
  • içinde bulunduğum vaka. çevredeki olan biten, çoğu zaman da hiç enteresan olmayan her olaya "bu durumda bu başlık açılır, olmadı şu başlığa yazılır" diye kendi kendine ortaya çıkan kişisel deformasyon.
    örneğin yolüstü bir lokantada duruyorum, mekan dökülüyor ama garson aşırı kibar. izin versem elimi öpecek. şırrak! birden içsesim başlık açıyor:
    (bkz: müşteriyi sikecek lokantadaki aşırı nazik garson)
  • arama kısmında açmak istenilen başlığın çoktan açılmış, yazılmak istenenlerin çoktan yazılmıs olduğunun görülmesi ile son bulan eylem.
  • (bkz: şeytan)
    (bkz: vesvese)
  • çaylakken benim de başıma geliyordu bu durum. anaa bak böyle bi şey var lan, yazar olunca yazarım ne güzel diyordum ama hepsini unuttum tabi. bundan seneler önce başka sözlüklerde yazarken de benzer şey geçerliydi. ama gelgelelim sözlük boka döndüğü için insanın yazası da gelmiyor artık, 8 ay olacak yazar olalı, 2 sene önce de boktan bi sebepten hesabım uçtuydu, hala başlık açmaya, entry girmeye eriniyorum. 100 entry anca girdim 8 ayda.
  • uzun süre sözlükte vakit geçirince gerçekleşen durum. ekşi jargonuyla konuşmaya da başlanıyor bir süre sonra tabii insanlar anlamıyor genelde.****

    link adı bulamadım ama aklıma bu video geldi
  • tam da içinde bulunduğum ruh halidir. zaman zaman telefondaki chrome sayfalarını kapatırken görüyorum bazılarında ekşide başlık açmışım, birşeyler de yazmışım öylece kalmış.

    acayip de sıkı bir otokontrol sistemi var ki, o ilk heyecan geçtikçe içimde artan şekilde, "neyse kimsenin zamanını almıyım", "çok da değmez sol framei meşgul etmeye", "aman neme lazım allasen şimdi -lüzumsuz başlıklar-
    bkz.ını yiyip oturacaksın", "ya muhalif troller basıp küfür ederlerse" diye diye vazgeçiyorum.