*

şükela:  tümü | bugün
  • aslen bir ese şiiri olup, ese ese'nin liman'dan çıkan kitabının da adıdır. başlığın kendisi şiiri oluşturur.
  • (bkz: gürültü)
  • siirin ismi ic'tir. yazimi da su sekildedir:

    icinden
    hic kimsenin gecmedigi
    ben
  • ben bir baskasidir in, kum saati ters akar mantığıyla değillenişi.
  • (bkz: no one)
  • kadıköy, liman'dan yıllar önce alınan ese ese kitabı.
    insan, kaderini kendi mi belirliyor? oysa içimden geçenler.
    hiçbirinin yanında olamamanın burukluğu var, yine içimde. şiir suçlanır mı?

    düşün ki o bunu okuyora yazacaktım, vazgeçtim. benim için bir o dâhi olmaktan uzak birisinin yakınlığı yalanı, beni en çok üzen.
    bugün dertleşirken arkadaşımla, dedim ki yazıyorum, kimseye ulaşmıyor yazdıklarım. birilerinin ilhamı var ama "sen o anlamlarla, sadece bende varsın"* diyor ya şair, benimki de o hesap. duygularımı da küçümsemek istemem ama, böyle olunca çöp gibi geliyor bazen.
    iç, içe dert. iç içe. zor iş.

    istiyorum ki yazdıklarımı söyleyebileyim de bir içe. iç-tenlikle.
    bu yazı da onun dileği. kader dediğin, biraz da yüreklilik olsa gerek. ha gayret!