*

şükela:  tümü | bugün
  • idiophone. yapildigi materyalden ve formdan baska uyeye(tel, reeds, agizlik vs.) gerek duymaksizin ses cikartabilen aletler icin kullanilan muzikal terim, organolojide bir siniflandirmadir.

    kendi kendine ses cikarabilme yetisi genellikle;
    * iki enstrumanin birbirine carptirilmasi; cymbal ya da klave'de oldugu gibi
    * parmagin ya da enstrumanin birbirine surtunmesi ile bardak armonikasindaki gibi
    * sallanma ve calkalama ile, marakas ornegindeki gibi gerceklesir.