şükela:  tümü | bugün
  • aslında, türkiye'nin, türk toplumunun 2000'li yıllar itibarı ile özetidir bu tip.(belki 1990'lar veya daha ötesi)
    veya tipler.
    hani o dar gömlekli, özenle traş edilmiş, janti adamlar; siyah külotlu çoraplı, "tayyör" soslu, "işin gerektirdiği ciddiyete sahip" siyahlı grili takım elbiseli kadınlar.
    her ne kadar gün boyu,
    "delete edelim",
    "meeting",
    "budget",
    "lokalizasyon",
    "confirme etmek",
    "concern",
    "complete etmek lazım",
    "push etme",
    "performans bütçe",
    "kriter",
    gibi laflarla kafa sikiyor olsalar da özlerinde kenar mahalle delikanlısı/kızı tiplerdir bunlar.
    ve içlerindeki kenar mahalleli ruhunu ortaya çıkarmak için "bir duble rakı" yeterlidir.
    o gün boyu; performanstı, maksimizasyondu gibi laf eden bu tipler, akşamına taksim'deki zırttırı boktan nostaljik havası verilmiş "barlarda, meyhanelerde" gerçek kimliklerine kavuşurlar.
    -elbet bir gün kavuşacağız,
    -gözlerim vagonları dolaştı üzgün üzgün,
    -senede bir gün,
    -akasyalar açarken,
    -dalgalandım da duruldum,
    -gökyüzünde yalnız gezen yıldızlar,
    gibi damardan tsm eserlerini bir duble rakı eşliğinde alan bu plaza aydını beyaz türk kardeşlerimizin, gündüzün takındıkları o avrupai hava kaybolur.
    kesif bir ortadoğu kokusu kaplar ortalığı.
    aşktı, ayrılıktı, menekşeydi, bülbüldü, trendi, mendildi, ağaçtı, yeşil köşkün lambasıydı dümdüz gider amk.
    iki dubleye kadardır bunların avrupailiği.
    ondan sonra kafayı bulurlar, canlı müziğe iğrenç sesleri ile iştirak ederler.(etmeye çalışırlar)
    en kral orhancıdan, ferdiciden, müslümcüden daha talihçi, kederci, kaderci kesilirler.
    oysa, gündüz vakitleri rasyonalizmin, materyalizmin dibine vurmuştu bu dar gömlekli, özenli traşlı esmer yakışıklılar; siyah külotlu çoraplı tayyörlü, işin ciddiyetine vakıf güzeller güzeli ablalar.

    not: bu entryi, içindeki doğuya özgü ezikliği; ezik, kaybetmiş ve yalnız olmaktan duyduğu acıyı zevke dönüştürebilmiş tüm beyaz türklere adıyorum.