şükela:  tümü | bugün
  • konusma dilinin yaziya yansitilmasi bi sekilde nefes alma arasi, tek noktadan fazla suren bi sessislik durumu.
  • ucuncu noktayi koymaktan usenen sahsiyetler...
  • koymaktan degil koymaya usenen sahsiyetlerdir bu zihniyet sahipleri.
  • her ortamda, her konuda, daima (bkz: hincal uluc) .
  • iki nokta ust uste getirilip kullaniliyorsa, yan yana, hatta alt alta da kullanilabilir.
    (bkz: ne dedim ben $imdi)
  • gams software kullananlarda aciklama yaparken otomatik olarak geliyor, aciyalim, kirmayalim o kayip ruhlari...
  • iki noktayı yanyana kullanmanın ne dilbilgisinde ne de noktalama kurallarında hiç bir geçerli açıklaması yoktur. ancak yazı yazarken (ciddi bi yazıdan bahsetmiyorum) yapılabilen bi şeydir (anlamsızdır ama) mesela ben bazen eksiltili cümle sonuna konan üç noktadan üçüncüsünü koymaya üşenirim, bazen de cümle sonuna bir değil de iki nokta koyarım yanlışlıkla, can sıkıntısıyla vs ile... (mesela bu üç nokta da uygun olmadı buraya kurallar açısından.)
  • iki nokta yanyana şeklinde bir işaret yoktur tabii, ama mesela cep telefonuyla mesaj yazarken karakter tasarrufu yapmak için kullanabiliyorum ben, böyle bir zihniyet sahibiyim yani bazen.
  • mantikli aciklamasi icin (bkz: iki nokta yan yana kullanan zihniyet/2)
    bahsi gecen eylemi gerceklestirdigim ve kendime cevap hakki dogduguna inandigim icin ben de bi seyler yaziim dedim...

    bu elestirileri yapan insanlarin bir takimi acaba neden turkce karakter ile yazma imkanlari oldugu halde hala turkce karakterlerle yazmazlar, yazmazlarsa da neden turkcemiz katlediliyor derler.. vs...
  • edebiyatta, genellikle recaizade ekrem ciler tarafindan kullanilan ve adi gecen zat tarafindan da sikca uygulanan noktalama hatasi. turkce de boyle bir $ey yoktur. yanlizca sira noktalar vardir ki, bunun iki noktayi yan yana kullanmakla alakasi yoktur. "ben yapiyorum sana ne" diyene saygi duyarim ama "bu dogrudur" diyene nanik yaparim. el benim, dil benim, burun benim... yaparim arkada$!