şükela:  tümü | bugün
  • sabah doktor epikrize yazarken ayın kaçı olduğunu yüksek sesle söyleyince hatırladım bugünü.
    evet bazı şeyleri unutmak konusunda gerçekten üstün başarı göstermiş olabilirim.
    ama öyle zamanlar var ki nasıl yapsan silmiyor hafıza.
    iki yıl önce bugüne dair ne varsa,fil hafızası ile hatırlıyorum mesela.
    mutluluğunu paylaşmak, onu mutlu iken görmek istemiştim
    kendimi iyi hissetmediğim halde sabah erkenden yanına gitmiştim
    o ise yazdığımı okuma zahmetinde bile bulunmamıştı
    sonra sadece " neden geldin " diyerek bütün hevesimi boğazıma dizmişti
    beni hayatının dışında tutması tee o zamandan varmış be.
    beni hep sona atmasına artık dayanamadığımı farkettim bir kaç ay önce.
    çabamdan tutsun, görsün çırpındığımı istedim ama olmadı
    o çok çok istediğim hayatında olmaya çalışmayı öylece bıraktım
    kendimi bıraktım aslında.
    bunun bi önemi yok gerçi onun için,
    olsam da oluyor olmasam da oluyor.
    mutlu, musmutlu yaşamaya devam ediyor

    gidecek de zaten
    zaten ardında bıraktığı nesi ki
  • güzel zamanlardı en azından şu andan daha güzeldi.