şükela:  tümü | bugün
  • attila ilhan'ın ikinci yeni'ye karşı açtığı savaştır. uzun yıllar dergi sayfalarında sürmüş savaş, daha sonra attila ilhan'ın konuyla ilgili kaleme aldığı yazılarını 'ikinci yeni savaşı' adı altında kitaplaştırmasına vesile olmuştur.
    kitabın, 'önsöz yerine'sinde birinci yeni'yi (garip) "inönü diktası'nın şiiri", ikinci yeni'yi ise "menderes diktası'nın şiiri" olarak niteleyen ilhan, ikinci yeni'yi eleştirmeye şu şekilde devam eder:
    "ikinci yeni anlamı gerekli görmez, 'rastlansallıkla' yetinir; dahası, sanatı toplumsal işlevinden çekip alır, getirip 'kelimeye' dayandırır.
    soyutluk biçimciliğin anasıdır ya, imgeyi yüklenmek zorunda olduğu toplumsal/bireysel içlemden soyutlar, 'boşa' çalıştırırlar"
    hele hele, 14 haziran 1967 tarihli 'ayıptır' başlığı altında geçen şu ifadeler ise ikinci yeni'nin ve en önemli üç temsilcisinin nasıl ağır bir eleştiriye maruz kaldıklarını gözler önüne serer: "...turgut uyar'ın bir şiirinden beş mısraya, cemal süreya'nın rastgele beş mısraını ekleyip, sonra hepsini tersinden yazıp, altına edip cansever imzasını atın, yadırganmaz"
  • "neye yarar sağduyuyu aşmazsa şiir"*
    (bkz: uçurumda açan)