şükela:  tümü | bugün
  • fazla adı sanı duyulmamış olmakla birlikte aşmış bir filmdir. italyanca "öpücük" anlamına gelir ve bence filmin en güzel, en anlamlı sahnesi, iki sevgilinin çimenlerde oturup öpüştüğü gün çekilen fotoğraf filmin sonlarına doğru ekranda belirirken, fonda çalan şarkıdan "thank god.." kelimelerinin duyulmasıdır...
  • francesco hayez'in en meşhur tablosudur (1859). il bacio (the kiss), italyan romantizminin sembolü olarak kabul edilir.

    birkaç farklı versiyonu vardır. en önemli görülen versiyonu linkini verdiğimdir çünkü romeo ve juliet'in son öpüşmesinin altından, aslında zamanın fransa ve italya ittifakının onurlandırılışı çıkar (hakim renkler her iki ülkenin bayrağındaki renklerdir. zamanın politik hareketlerine bakarsak italyan bağımsızlık savaşı için fransa'nın yadsınamaz desteğine rastlarız).

    tablo, italyan romantizminin sembolü olduğu kadar yeni italya'nın da sembolüdür.

    bu versiyonun bu kadar önemli olmasının bir diğer sebebi de hayez'in, siyasi sansürden kaçmayı başarmış olmasıdır.

    italyan şair francesco dall'ongaro resmi "gizemli ve sevecenlik hissi veren dokunaklı bir sahne" olarak nitelendirmiştir: "bu samimi öpücüğün içinden sağlam, samimi, hayatı geldiği gibi alacak yeni bir kuşağın geleceğini umuyoruz."

    eser 19. yüzyılda yapılsa da tablonun zamanı 14. yüzyıldır.
    tablo hakkında başka ne söyleyebilirim...
    resmin sol kısmında bir gölge görülür. bu gölge üzerine ortak bir kanı yoktur. kimileri gölgenin öpüşen çifti gözlediğini söyler, kimileri oradan uzaklaşan birinin olduğunu, kimileri oraya gelmekte olan biri olduğunu.
    şahsi yorumum -bu versiyonunda, oradan uzaklaşan bir kadın olduğu yönündedir. resmin başka bir versiyonunda, romeo ve juliet öpüşürken arka planda elinde mumla, resmi yükleyeyim en iyisi: the last kiss of romeo and juliet (1823) ...elinde mumla, onları izleyen bir kadın görülür. işte o kadın sene 1859'a geldiğinde uzaklaşıyordur artık...