şükela:  tümü | bugün
  • iyi mi kötü mü bilinemeyendir.

    el yazısı güzel bişeydir, bi karakter bi ruh sezersin yazanında. babalarının, dedelerinin sevgililerine yazdığı mektupları okuyanlar varsa anlayacaklardır ne demek istediğimi. farklı bişey, yazılan bişeyi okurken hele ki tanıdığın biriyse o daha çok hissediyorsun falan. bir kültür adeta.

    öbür yanda robotlaşmış bilgisayar fontu tarzında yazı şekilleri.

    bilemedim. benim de bir el yazım yok. ama olsun isterdim. herkesin olaydı hatta keşke.

    edit: oha 1. sınıftan itibaren öğretiliyomuş artık lan.
  • ülkemizdeki bi boka yaramayan, öğrencinin yönelimlerine göre şekillenmeyen paket eğitim programının içinde bulunan ve yine bir boka yaramayan modası geçmiş uygulama. yazıktır, günahtır. ilköğretimden mezun olan her çocuk direkman hattatlığa mı başlayacak? nedir bu zulüm?
  • gün gelir de bu yazıyla yazı yazmayı öğrenen nesil yazı yazmaktan nefret ediyorum derse sorumlusu bu uygulamadır. ne okunuyor ne yazılıyor..
  • el becerisini geliştirmek içindir. hala "bunlar peki ilerde işimize yarayacak mı?" kafasından çıkınız, öğrenmenin gereklisi-gereksizi olmaz.
  • çoğu ilkokul öğrencisinin uzun süre düz yazıyı okuyamamasına sebep olan uygulama. ayrıca her öğrencinin el becerisi malum, aynı değil. düz yazıyı bile doğru dürüst yazamayacak çocuklar varken bu çocuklar daha ilk günden el yazısı öğreniyorlar. sonra 5. sınıfa gelince "isterseniz düz yazı yazabilirsiniz" deniyor, hiç düz yazı nedir nasıl yazılır gösterilmeden.

    örneğin bizim elimizde küçük büyük harf ayrımını düz yazıda yapamayan bir beşinci sınıf öğrencisi var. onca dersinin yanında çocuğa büyük e küçük e öğretiyoruz. çocuk dört senedir kötü yazdığına o kadar alışmış ki, düz yazıda yazdığı okununca (kendisi de okuyabildiğinde) kendine güveni yeniden geldi.

    yapmayın şunu çocuklara, isteyen öğreniyor zaten oturup el yazısını. hatta öğrenmesine bile lüzum yok, herkesin yazı yazdıkça kendi yazı stili gelişiyor zaten.
  • bundan bir on üç - on beş sene önce* falan 3. sınıfta öğretmeye başlıyorlardı bunu. yani şimdiki gibi "ali ata bak"ı bile el yazısıyla yazmıyordun. okuma yazma öğrenip sonra el yazısına geçiyordun.

    özenli yazdığında düz yazısı gayet güzel olan ben bu el yazısı işini bir türlü kıvıramamıştım. o "r" harfinin neden o şekilde olduğunu hiç anlamadığımdan ve o şekli bir türlü "r"ye benzetemediğimden günlerce onu yaptırdı bana öğretmen. iyi kötü öğrendim sonunda ama "r" yerine niye "n" yazılır, hala anlamadım. el yazımın bozukluğu da hala içimde yara. ilkokul 3 çocuğu gibi yazıyorum, yıllardır gram gelişme yok.

    aslında güzel bir şey bu. yanılmıyorsam hemen her dilin kendine has bir el yazısı stili (fontu ya da) var. bazen yabancı birinin okuyamadığım harflerle yazdığı bir metni görüyorum. kullanılan latin alfabesi olmasına rağmen o dildeki el yazısı metnin farklı bir görüntüsü oluyor. dilin özelliğidir, özgünlüğüdür, iyidir. ama belki de biraz daha geç yaşta öğretilmelidir.
    söz pedagoglarda.
  • öğretilmesi doğrudur. ama her ders için kullanmak yanlıştır. fen ve teknoloji dersinde öğrenciler "öğretmenim el yazısı ile mi yazalım düz yazı ile mi?" şeklinde sorup duruyorlardı. "herkes istediği gibi yazsın. ama tercihim düz yazıdır" diye cevap veriyordum. fenni tanımları ve ilkeleri bir de el yazısı ile yazacağız diye uğraşmasın çocuklar.
  • simdi gene batidan bize ne, batida öyle ise bizde de sart mi denilecek ama orada yillardir olan durumdur bu. harflerin birbirlerine baglandigi, bir kelimeyi yazarken elin kagittan kaldirimadigi, böylece harf aralarinda gereksiz durmanin bulunmadigi yazi seklidir el yazisi. eger bütün harflerin nasil birbirine baglandigi düzgün bir sekilde bilinirse el yazisi ile yazilan kelimler tipki buzun üstünde kayan patenler gibi kayar sayfada sadece kelime arasi el kalkar ve kisa durma yasanir. evet bir kac kelime icin belki de bu durum fazla önemli sayilmaz ama sayfalarca not ve ya yazi yazmak zorunda olanlarin isini kolaylastirip, yazmayi daha az yorucu ve daha hizli bir hale getirir el yazisi.
  • benim ogretim cagimda sistem boyle olsaydi ve sinif gecmek buna bagli olsaydi hala ilkokul 1 deydim kesinlikle.

    ulan el becerisi isteyen seyin herkese dayatilmasi olabilecek en gerzek şeydir kesinlikle.

    bizim donemde de hocalar hep kizardi bana yazïn ne kadar kötü diye. hatta not kıran ibne hocalar taniyorum.

    bok var sanki.
  • bize en azından 3. sınıfta dayatmışlardı bunu zorunlu olarak. şimdikilere direkt bunu dayıyorlarmış. daha kalem tutmayı bilmeyen çocuklar varken el yazısı yazmasını beklemek ne kadar mantıklı cidden anlayamıyorum. bu el yazısı boku sayesinde hala garip bir yazım var. yarısı normal harfler yarısı el yazısı. hızlı yazmak durumunda kaldığımda doktor yazısından halllice bişi oluyor. zaten çok okunaklı yazmıyorum benden başka birinin özenmeden yazdığım bişeyi anlayabilmesi çok zor. hacı yaş oldu 24 hala yazı düzelmedi diyorum. noktalı harfe gelene kadar el yazısından bozma noktalı harflere gelince kelimeye sanki yeniden başlıyormuşum gibi bi moddayım hala. zaten etrafındaki herşeyin normal latin harfleriyle olduğunu gören çocuk buna dönüyor el yazısını siklemeden hala neyin derdindesiniz. sonra bizim gibi abudik gubidik bi yazı tarzı olan bi nesil yetişiyor.