şükela:  tümü | bugün
  • tahta cetvelle parmak uçlarına vurulurdu. ,

    şimdi öyle mi el bebek gül bebek ,ondan mal gibi bir nesil yetişiyor zaten. servise bin okula git ,servise bin eve git. ben karlı okul yollarında ne sokak çocuklarından ne de öğretmen denilen psikopatlardan yediğim dayakları yazsam köprü olur.

    biraz salak olabilirim ama dayanıklıyım.
  • odev yapilmazdi hop sira dayagi derste konustun parmaklar fatih terim'in hakem kararini begenmeme mimiginin sekline getirilerek hop cetvel bi de bizim ogretmenin cetveli demirdi. arkadasina kufur ettin nobetci hoca kulak kapardi bizim zamanimizda kulak. bir nesil van gogh'un varisi olarak yetisti.
  • benim ilkokul 1. sınıf hocam insaflıymış makasın tutma yeriyle kafamıza vuruyordu.
  • sıraya dizilip sıra tokadı yemiş efsane nesildir.
  • o cetvel dikine tutulur, eller "hımm çok lezzetli" deme pozisyonuna getirtilir, acımadan yapıştırılır..
  • müdür odasında tekme tokat dayak yemiş nesildir. sınıftaki dayak dayak mı amına koyim.
  • yediği yumruktan sonra bir de duvardan darbe almış kişileri de içerisinde barındıran nesildir.
  • içerisinde benim de olduğum bütün ilkokul arkadaşlarım. ayakkabının topuğuna basan, saçı sakalına karışmış üstüne okula tespih ile geleni bile vardı. asla aynı yaratıklar değil bügün ilkokula gidenler ile benim o çağlardan hatırladığım arkadaşlarım. yemin ederim aynı değil. ulan sille tepik öğrenciyle neredeyse kavga ederdi öğretmenler. bugün bir ilkokul öğrencisine şiddetli bir tokat atılsa oracıkta ölür kalır allah korusun. yok yani ciddi ciddi ölür lan.
  • dahil olduğum nesildir.

    birçok kez tokat yedim.
    efsanevi büyük demir makas zonk diye kafama indirildi.
    tahta kalemi kapalıyken kafama dikine gelecek şekilde şiddetle batırıldı.

    öğretmenim bildiğiniz işkence yapmış bana. şu an farkına vardım.

    sebebi mi? verilen okuma-anlatma ödevlerini yapmamam. neymiş efendim; eve gidince şuradan şuraya kadar okunacak, ertesi gün tahtada anlatılacakmış. ezberci eğitim! küçükken de karşıydım hâlâ karşıyım.

    beni döven öğretmeni facebook vesilesiyle bulup, arkadaşlarla ziyaretine gittiğimizde bana yaptıklarını anlatıp ağlamasına sebep oldum. oh canıma değsin. çok mutluyum.
  • ne ilkokulu lan, biz lisede bile yerdik anasını satayım. gerçi sadece yatılılara özgü bir ayrıcalıktı!!!
    (bkz: kabataş erkek lisesi)