şükela:  tümü | bugün
  • öyle anlar var ki hayatında;

    nice korkunun pençesine düşersin.

    yeri gelir asker kaçağı olarak gezersin, otellerde yakalanma korkusuyla...

    ama ömrünün ilerleyen dönemlerindeki yaşayacağın hiçbir korku öğretmenin sınıfın önünde seni itin götüne montelemesine benzemez.
  • sınıf kapısı benden 30 metre uzaklıkta , öğretmenim sınıfımızın kapısına yaklaşmakta.öğretmenimiz yaşlı,ellerinde yük var ve bugün kalem etek giymiş.ben kot pantolon ve önlükleyim.sırt çantamda tüm dersler soru bankası ve ıvır zıvır var.soru bankası işleri zorlaştıracak ancak öğretmene göre avantajlı konumdayım.koşmaya başlıyorum,zaman yavaşlıyor görüntüler belirsizleşiyor.oh hayır kapının önünde,parmakları kapının kolunda,ben varmak üzereyim.derken bana bakıp gülümsüyor ve kapıyı açarak beni içeri buyur ediyor bense mahcup ve aynı zamanda öğretmenden önce sınıfa girmiş olmanın gururuyla gülümsüyorum.ve o günden sonra öğretmenimin gülümsemesine hasret bir şekilde her yere ucu ucuna yetişen bir insana dönüşüyorum.